دکترین
تحقق فرضی شرط تعلیقی: در حقوق ایران
در حقوق ایران مقرره صریح و عامی درباره تحقق فرضی شرط تعلیقی وجود ندارد. با این حال، قواعدی مانند قاعده لاضرر ، اصل لزوم وفای به عهد، عرف قراردادی و شرط ضمنی قراردادی می توانند برای توجیه چنین ضمانت اجرایی مورد استفاده قرار گیرند. مواد ۲۲۰ و ۲۲۵ قانون مدنی نیز از حیث شناسایی نتایج عرفی و متعارف قرارداد در تبیین تکالیف ضمنی طرفین اهمیت دارند.
منبع: «بررسی تطبیقی مبانی و اثار حقوقی مداخله طرفین در دوره تعلیق قرارداد معلق در حقوق ایران و اصول حقوقی قراردادهای اروپا»، فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 1405
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.