تحلیل آسیب شناسانه رویه
قضایی در خصوص مرجع صالح
رسیدگی به
اعتراض از آرای کمیسیون موضوع ماده ۳۸ آیین نامه معاملات
شهرداری (آراء
وحدت رویه شماره ۲۳۰۸-۲۳۰۷
دیوان عدالت اداری و شماره ۸۴۹
دیوان عالی کشور) (
مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی:
نشریه علمی (وزارت علوم)
نویسندگان:
حسین آئینه نگینی میلاد اصفری
منبع:
پژوهش های نوین
حقوق اداری سال 8 بهار 1405 شماره 26
حوزههای
تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق
حقوق عمومی حقوق اداری
doi:
10.22034/mral.2025.2045087.1673
شماره صفحات:
۲۳۱ - ۲۵۵
دریافت
مقاله
تعداد دانلود :
۱۳۴
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۲۶
سال ۱۴۰۵ (۱)
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 8 بهار 1405 شماره 26
سال ۱۴۰۴ (۴)
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 7 زمستان 1404 شماره 25
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 7 پاییز 1404 شماره 24
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 7 تابستان 1404 شماره 23
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 7 بهار 1404 شماره 22
سال ۱۴۰۳ (۴)
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 6 زمستان 1403 شماره 21
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 6 پاییز 1403 شماره 20
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 6 تابستان 1403 شماره 19
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 6 بهار 1403 شماره 18
سال ۱۴۰۲ (۴)
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال 5 زمستان 1402 شماره 17
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال پنجم پاییز 1402 شماره 16
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال پنجم تابستان 1402 شماره 15
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال پنجم بهار 1402 شماره 14
سال ۱۴۰۱ (۴)
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال چهارم زمستان 1401 شماره 13
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال چهارم پاییز 1401 شماره 12
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال چهارم تابستان 1401 شماره 11
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال چهارم بهار 1401 شماره 10
سال ۱۴۰۰ (۴)
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال سوم زمستان 1400 شماره 9
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال سوم پاییز 1400 شماره 8
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال سوم تابستان 1400 شماره 7
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال سوم بهار 1400 شماره 6
سال ۱۳۹۹ (۴)
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال دوم زمستان 1399 شماره 5
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال دوم پاییز 1399 شماره 4
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال دوم تابستان 1399 شماره 3
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال دوم بهار 1399 شماره 2
سال ۱۳۹۸ (۱)
- پژوهش های نوین حقوق اداری سال اول زمستان 1398 شماره 1
چکیده
مستند به بند (۲) ماده 10 قانون دیوان
عدالت اداری،
رسیدگی به شکایت از
آرای قطعی مراجع شبه قضایی به صورت مطلق در
صلاحیت این نهاد قرار گرفته است. کمیسیون موضوع ماده ۳۸ آیین نامه معاملات شهرداری علی رغم ماهیت شبه قضایی در رأی وحدت رویه شماره ۲۳۰۸-۲۳۰۷ مورخ ۴/۸/۱۴۰۰
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با این
استدلال که در کمیسیون مزبور قاضی منصوب رئیس قوه قضائیه وجود دارد و دعاوی در صلاحیت این کمیسیون واجد ماهیت حقوقی و قراردادی است لذا رسیدگی به شکایت از آرای این کمیسیون را از شمول صلاحیت دیوان مستثنی و در صلاحیت محاکم عمومی قرار داد. هیأت عمومی
دیوان عالی کشور نیز به موجب رأی وحدت رویه شماره ۸۴۹ مورخ ۱۹/۴/۱۴۰۳ مفاد رأی مزبور را تأیید نمود. بررسی صورت گرفته نشان داد مستثنی نمودن این مرجع از شمول صلاحیت دیوان نه تنها مخالف اصول و موازین حقوقی است، بلکه با مفاد اصل 173
قانون اساسی و بند (2) ماده 10 قانون دیوان نیز مغایرت دارد. مختصر اینکه مفاد آرای مزبور به نوعی
تفسیر و اجتهاد در برابر نص بوده و با وجود اینکه در بند (2) ماده ۱۰ معیار سازمانی (مرجع شبه قضایی بودن) مبنای تعیین حدود صلاحیت دیوان قرار گرفته است لیکن در آرای مزبور ماهیت دعاوی رسیدگی شده در کمیسیون معیار تعیین صلاحیت دیوان قرار گرفته است. بر این اساس در راستای اصل تخصص گرایی و نیز مستند به بند (2) ماده 10 و نیز تبصره ۳ ماده ۳ قانون دیوان استدلال شد که شعب
تجدیدنظر دیوان مرجع صالح نسبت به اعتراض از آراء قطعی کمیسیون مذکور می باشند.
Pathological analysis of the judicial procedure regarding the competent authority to handle the objection from the decisions of the Commission on the subject of Article 38 of the Municipal Transactions Regulations
According to paragraph(2) of Article 10 of the Law of the Administrative Court of Justice, handling complaints against definitive decisions of quasi-judicial authorities is absolutely under the authority of this institution. The Commission on the subject of Article 38 of the Municipal Transactions Regulations, despite the quasi-judicial nature, in the unanimous decision No. 2307-2308 dated 4/8/1400 of the General Board of the Court of Administrative Justice and the unanimous decision No. 849 dated 4/19/1403 of the General Board of the Supreme Court to handle complaints from He excluded the opinions of this commission from the jurisdiction of the court and placed them in the jurisdiction of public courts. The investigation showed that excluding this authority from the jurisdiction of the Court is not only against legal principles and standards, but also contradicts the provisions of Article 173 of the Constitution and Clause(2) of Article 10 of the Law of the Court. In short, in paragraph(2) of Article 10, the organizational criterion (being a quasi-judicial authority) is the basis for determining the jurisdiction of the court, but in the aforementioned opinions, the nature of the lawsuits heard in the commission is the criterion for determining the jurisdiction of the court. Based on this, in line with the principle of specialization and documented in Article 10 (2) and Note 3 of Article 3 of the Law of the Court, it was argued that the appeals branches of the Court are the competent authority for protesting the final decisions of the aforementioned commission.
تبلیغات