تحلیل استناد به قاعده مالایعلم الا من قبله در یک دادنامه
نویسندگان:
عباس میرشکاری
منبع:
رویه قضایی (نقد رأی) سال دوم بهار 1392 شماره 2
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق حقوق خصوصی حقوق مدنی ادله اثبات دعوی
حوزههای تخصصی حقوق فقه و حقوق مباحث فقهی –حقوقی
حوزههای تخصصی حقوق فقه و حقوق قواعد و اصول فقهی
حوزههای تخصصی علوم اسلامی فقه و اصول فقه فقه داد رسی(قضاء و شهادات)
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۱۷۵۹
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۴
سال ۱۳۹۲ (۳)
- رویه قضایی (نقد رأی) سال دوم پاییز و زمستان 1392 شماره 4 و 5
- رویه قضایی (نقد رأی) سال دوم تابستان 1392 شماره 3
- رویه قضایی (نقد رأی) سال دوم بهار 1392 شماره 2
سال ۱۳۹۱ (۱)
- رویه قضایی (نقد رأی) سال اول زمستان 1391 شماره 1
چکیده
قاعده «مالایعلم الا من قبله» آنگاه به کار می آید که مدعی، به دلیل ویژگی خاص موضوع ادعا، دلیلی برای اثبات آن ندارد. در فقه، در چنین موردی، ادعای مدعی را پذیرفته و وی را بی نیاز از اثبات ادعایش می دانند؛ نکته ای که به روشنی برخلاف قاعده «البینه علی المدعی» است. در دادنامه ای که در مقاله پیش رو به نقد و تحلیلش پرداخته خواهد شد، به قاعده پیش گفته استناد و سخن مدعی، بی آنکه دلیلی بیاورد، پذیرفته شده است؛ در حالی که به نظر می رسد در نظم حقوقی کنونی، استناد به قاعده مورد بحث و پذیرش بی چون و چرای سخن مدعی، موجه نباشد.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
