تصحیح احکام مدنی: تصمیمات دادگاه

تصمیمی که دادگاه در رابطه با یک دعوا می‌گیرد بر دو نوع است: • حکم ؛ • قرار. برای مثال شخص الف در دادگاه، دعوایی اقامه می‌کند که شخص ب به اتومبیل او صدمه زده است. شخص ب در مقابل می‌گوید که شخص الف اصلا مالک اتومبیل نیست تا بتواند خسارت وارد شده به آن را مطالبه کند، تصمیمی که دادگاه در رابطه با درست یا غلط بودن گفته‌های شخص ب می‌گیرد مربوط به ماهیت دعوا نمی‌باشد و حکم محسوب نمی‌شود زیرا ماهیت و اصل دعوا در این مثال، صدمه زدن به یک اتومبیل است نه این‌که مالک آن اتومبیل، چه کسی است. ۲. ۳ - آن تصمیم تمام کننده دعوا باشد آن تصمیم، دعوای مطرح شده را تمام کند و پرونده را از دادگاه ببرد، در این‌ صورت حکم است. برای مثال اگر قاضی به علت پیچیده بودن و تخصصی بودن یک دعوا، تصمیم بگیرد که از یک کارشناس کمک بگیرد و دستور بدهد که پرونده را نزد کارشناس بفرستند، به هیچ وجه نباید گفت که قاضی در مورد دعوا حکم صادر کرده است. منبع: آیین دادرسی مدنی، تهران، دراک، ۱۳۸۴، چاپ هفتم، ج۱، ص۲۹۷ · فرهنگ فارسی عمید، تهران، موسسه‌ انتشارات امیرکبیر، ۱۳۵۷، چاپ سیزدهم، ص۱۴۴ · مقدمه‌ علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران، تهران، شرکت سهامی انتشار، ۱۳۸۴، چاپ چهل‌وسوم، ص۳۳۰