تصمیم دادگاه در قبال درخواست اجرا

خارج از مورد درخواست تنفیذ حکم خارجی در چارچوب ماده ۱۵ قانون حمایت خانواده و درخواست صرف شناسایی حکم خارجی، تصمیم دادگاه نسبت به شناسایی و اجرای احکام صادر از دادگاه های خارجی با عنوان «قرار توصیف می شود. در ماده ۹۷۲ ق.م واژه «امر» و در ماده ۱۷۴ ق.م واژه دستور» از سوی قانونگذار برگزیده شد. اقتضای درخواست، شیوه رسیدگی غیر ترافعی دادگاه و در همسویی با دیگر تصمیمات در فرآیندهای اجرا مواد ۲۴ و ۲۹، ۳۰، ۴۴، ۱۴۲، ۱۴۶، ۱۴۷ و ۱۶۸ ق.ا.ا. م) تصمیم مناسب در این فرآیند از گونه قرار است. تصمیم دادگاه در هر دو فرض پذیرش درخواست یا رد آن یک تصمیم شکلی و غیر ماهوی است. ماده ۱۷۴ قام با پیش بینی دو فرض پذیرش یا رد درخواست اجرای حکم خارجی دو واکنش متفاوت دادگاه را با آثار متمایز از جهت ابلاغ و شکایت نسبت به آن مقرر داشته است.