دکترین
تصمیمات قضایی
تصمیمات قضایی
نویسندگان:
منبع:
کانون وکلا 1331 شماره 23
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق کلیات سایر
دریافت مقاله
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۵۴
سال ۱۳۸۷ (۱)
- کانون وکلا 1387 شماره 200 و 201
سال ۱۳۸۶ (۲)
- کانون وکلا 1386 شماره 198 و 199
- کانون وکلا 1386 شماره 196 و 197
سال ۱۳۸۵ (۲)
- کانون وکلا 1385 شماره 194 و 195
- کانون وکلا 1385 شماره 192 و 193
سال ۱۳۸۴ (۳)
- کانون وکلا 1384 شماره 191
- کانون وکلا 1384 شماره 190
- کانون وکلا 1384 شماره 188 و 189
سال ۱۳۸۳ (۲)
- کانون وکلا 1383 شماره 186 و 187
- کانون وکلا 1383 شماره 184 و 185
سال ۱۳۸۲ (۲)
- کانون وکلا 1382 شماره 183
- کانون وکلا 1382 شماره 180 و 181
سال ۱۳۸۱ (۳)
- کانون وکلا 1381 شماره 177
- کانون وکلا 1381 شماره 178 و 179
- کانون وکلا 1381 شماره 176
سال ۱۳۸۰ (۴)
- کانون وکلا 1380 شماره 175
- کانون وکلا 1380 شماره 174
- کانون وکلا 1380 شماره 173
- کانون وکلا 1380 شماره 172
سال ۱۳۷۹ (۱)
- کانون وکلا 1379 شماره 171
سال ۱۳۶۹ (۲)
- کانون وکلا 1369 شماره 152 و 153
- کانون وکلا 1369 شماره 150 و 151
سال ۱۳۶۸ (۱)
- کانون وکلا 1368 شماره 148 و 149
سال ۱۳۵۷ (۲)
- کانون وکلا 1357 شماره 142
- کانون وکلا 1357 شماره 143 و 144 و 145
سال ۱۳۵۶ (۳)
- کانون وکلا 1356 شماره 141
- کانون وکلا 1356 شماره 139 و 140
- کانون وکلا 1356 شماره 138
سال ۱۳۵۵ (۲)
- کانون وکلا 1355 شماره 136 و 137
- کانون وکلا 1355 شماره 134
سال ۱۳۵۴ (۳)
- کانون وکلا 1354 شماره 133
- کانون وکلا 1354 شماره 132
- کانون وکلا 1354 شماره 131
سال ۱۳۵۳ (۳)
- کانون وکلا 1353 شماره 128 و 129
- کانون وکلا 1353 شماره 127
- کانون وکلا 1353 شماره 126
سال ۱۳۵۲ (۴)
- کانون وکلا 1352 شماره 125
- کانون وکلا 1352 شماره 124
- کانون وکلا 1352 شماره 123
- کانون وکلا 1352 شماره 122
سال ۱۳۵۱ (۳)
- کانون وکلا 1351 شماره 121
- کانون وکلا 1351 شماره 120
- کانون وکلا 1351 شماره 119
سال ۱۳۵۰ (۲)
- کانون وکلا 1350 شماره 118
- کانون وکلا 1350 شماره 116 و 117
سال ۱۳۴۸ (۴)
- کانون وکلا 1348 شماره 115
- کانون وکلا 1348 شماره 114
- کانون وکلا 1348 شماره 113
- کانون وکلا 1348 شماره 112
سال ۱۳۴۷ (۳)
- کانون وکلا 1347 شماره 110 و 111
- کانون وکلا 1347 شماره 109
- کانون وکلا 1347 شماره 108
سال ۱۳۴۶ (۴)
- کانون وکلا 1346 شماره 107
- کانون وکلا 1346 شماره 106
- کانون وکلا 1346 شماره 105
- کانون وکلا 1346 شماره 104
سال ۱۳۴۵ (۳)
- کانون وکلا 1345 شماره 103
- کانون وکلا 1345 شماره 102
- کانون وکلا 1345 شماره 101
سال ۱۳۴۴ (۶)
- کانون وکلا 1344 شماره 100
- کانون وکلا 1344 شماره 99
- کانون وکلا 1344 شماره 98
- کانون وکلا 1344 شماره 97
- کانون وکلا 1344 شماره 96
- کانون وکلا 1344 شماره 95
سال ۱۳۴۳ (۶)
- کانون وکلا 1343 شماره 94
- کانون وکلا 1343 شماره 93
- کانون وکلا 1343 شماره 92
- کانون وکلا 1343 شماره 91
- کانون وکلا 1343 شماره 90
- کانون وکلا 1343 شماره 89
سال ۱۳۴۲ (۶)
- کانون وکلا 1342 شماره 88
- کانون وکلا 1342 شماره 87
- کانون وکلا 1342 شماره 86
- کانون وکلا 1342 شماره 85
- کانون وکلا 1342 شماره 84
- کانون وکلا 1342 شماره 83
سال ۱۳۴۱ (۴)
- کانون وکلا 1341 شماره 82
- کانون وکلا 1341 شماره 81
- کانون وکلا 1341 شماره 80
- کانون وکلا 1341 شماره 79
سال ۱۳۴۰ (۴)
- کانون وکلا 1340 شماره 78
- کانون وکلا 1340 شماره 77
- کانون وکلا 1340 شماره 76
- کانون وکلا 1340 شماره 75
سال ۱۳۳۹ (۵)
- کانون وکلا 1339 شماره 74
- کانون وکلا 1339 شماره 73
- کانون وکلا 1339 شماره 72
- کانون وکلا 1339 شماره 71
- کانون وکلا 1339 شماره 70
سال ۱۳۳۸ (۵)
- کانون وکلا 1338 شماره 69
- کانون وکلا 1338 شماره 67 و 68
- کانون وکلا 1338 شماره 66
- کانون وکلا 1338 شماره 65
- کانون وکلا 1338 شماره 64
سال ۱۳۳۷ (۶)
- کانون وکلا 1337 شماره 63
- کانون وکلا 1337 شماره 62
- کانون وکلا 1337 شماره 61
- کانون وکلا 1337 شماره 60
- کانون وکلا 1337 شماره 59
- کانون وکلا 1337 شماره 58
سال ۱۳۳۶ (۶)
- کانون وکلا 1336 شماره 57
- کانون وکلا 1336 شماره 56
- کانون وکلا 1336 شماره 55
- کانون وکلا 1336 شماره 54
- کانون وکلا 1336 شماره 53
- کانون وکلا 1336 شماره 52
سال ۱۳۳۵ (۵)
- کانون وکلا 1335 شماره 51
- کانون وکلا 1335 شماره 50
- کانون وکلا 1335 شماره 49
- کانون وکلا 1335 شماره 48
- کانون وکلا 1335 شماره 47
سال ۱۳۳۴ (۶)
- کانون وکلا 1334 شماره 46
- کانون وکلا 1334 شماره 45
- کانون وکلا 1334 شماره 44
- کانون وکلا 1334 شماره 43
- کانون وکلا 1334 شماره 42
- کانون وکلا 1334 شماره 41
سال ۱۳۳۳ (۴)
- کانون وکلا 1333 شماره 40
- کانون وکلا 1333 شماره 39
- کانون وکلا 1333 شماره 38
- کانون وکلا 1333 شماره 37
سال ۱۳۳۲ (۷)
- کانون وکلا 1332 شماره 36
- کانون وکلا 1332 شماره 35
- کانون وکلا 1332 شماره 34
- کانون وکلا 1332 شماره 33
- کانون وکلا 1332 شماره 32
- کانون وکلا 1332 شماره 31
- کانون وکلا 1332 شماره 30
سال ۱۳۳۱ (۷)
- کانون وکلا 1331 شماره 29
- کانون وکلا 1331 شماره 28
- کانون وکلا 1331 شماره 27
- کانون وکلا 1331 شماره 26
- کانون وکلا 1331 شماره 25
- کانون وکلا 1331 شماره 24
- کانون وکلا 1331 شماره 23
سال ۱۳۲۹ (۸)
- کانون وکلا 1329 شماره 20 و 21 و 22
- کانون وکلا 1329 شماره 18 و 19
- کانون وکلا 1329 شماره 16 و 17
- کانون وکلا 1329 شماره 15
- کانون وکلا 1329 شماره 14
- کانون وکلا 1329 شماره 13
- کانون وکلا 1329 شماره 12
- کانون وکلا 1329 شماره 11
سال ۱۳۲۸ (۲)
- کانون وکلا 1328 شماره 10
- کانون وکلا 1328 شماره 9
سال ۱۳۲۷ (۸)
- کانون وکلا 1327 شماره 8
- کانون وکلا 1327 شماره 7
- کانون وکلا 1327 شماره 6
- کانون وکلا 1327 شماره 5
- کانون وکلا 1327 شماره 4
- کانون وکلا 1327 شماره 3
- کانون وکلا 1327 شماره 2
- کانون وکلا 1327 شماره 1
چکیده
متن
رأی هیئت عمومی دیوان کشور بر صلاحیت دادگاه دادگاه عمومی در مورد اتهام مامور دولت بتدلیس در خرید مال برای دولت
ماده 1 قانون اصلاح بعضی از مواد قانون دیوان کیفر مصوب 1328 و ماده 153 قانون کیفر عمومی در موضوع اتهام یکی از کارمندان دولت بتدلیس در خرید مالی برای دولت و منظور داشتن نفعی برای خود شعبه پنجم دیوان کشور پس از رسیدگی بموجب حکم شماره 1794-291026 چنین رأی داده است:
(چون مجموع مواد قانون مجازات عمومی و قوانین مربوطه بتاسیس و تشکیل دیوان کیفر و قوانین کیفری دیوان مزبور کاشف قطعی است از اینکه مقصود قانونگذار از اختلاس مذکور در ماده یک قانون مصوب دوم مرداد ماه 1328 بمعنائی است که کلیه خیانتهای مأمورین دولت نسبت باموال دولتی از قبیل اختلاس بمعنی اخص و تصرف غیر قانونی و منظور داشتن انتفاع در معاملات دولتی است بنابراین استدلال دادگاه بر انحصار صلاحیت دیوان کیفر در رسیدگی باختلاس بمعنی اخص که در مقابل تصرف غیر قانونی و انتفاع قرارداده شده صحیح نیست و قرارداد گاه مخالف مقصود از ماده مزبور صادر گردیده لذا قرار مذکور بموجب ماده 430 اصول محاکمات جزائی شکسته میشود و رسیدگی مجدد بهمان دادگاه ارجاع میگردد)
در موضوع اتهام کارمند دیگری همین اتهام شعبه نهم دیوان مزبور پس از رسیدگی بموجب حکم شماره 1990-30613 چنین رأی داده است:
(چون عمل منتسب بشرح کیفر خواست و محتویات پرونده با فرض صحت منطبق بر ماده 153 قانون مجازات عمومی است و ماده مزبور ناظر بتدلیس مامور در امر خرید و فروش در امر مالی برای دولت است که عنوان اختلاس نمودن صادق نیست و قانون اخیر التصویب مربوط بصلاحیت دیوان کیفر صلاحیت دادگاه مزبور را حصر بموضوع اختلاس و ارتشاء و کلاهبرداری کرده است و ناظر باختلاس مذکور در ماده 152 م. ب. لذا بقرار فرجام خواسته اشکالی وارد نبوده و مبرم است).از لحاظ صدور دو حکم مختلف از دو شعبه دیوان کشور بموجب قانون مربوط بوحدت رویه قضائی مصوب 1328 موضوع در هیئت عمومی دیوان مزبور مطرح شده و آن هیئت بموجب حکم شماره 2598-30717 بشرح زیر اتخاذ نظر نموده است:
(نظر باینکه ماده اول از قانون مصوب دوم مرداد 1328 صلاحیت دیوان کیفر را محدود و منحصر بجرائم اختلاس و ارتشاء و کلاهبرداری نموده و با توجه باصل کلی که مرجع صلاحیتدار در رسیدگی دادگاههای عمومی دادگستری است مگر آنچه صریحا استثناء شده باشد و در موارد تردید و اختلاف نظر نمیتوان از اصل کلی عدول کرد بنابراین در این مورد از معنی اخص و خصوصی اختلاس نمیتان تجاوز نمود لذا نظریه شعبه نهم دیوان کشور مبنی بعدم صلاحیت دیوان کیفر برای رسیدگی بجرائم مذکور در ماده 153 قانون مجازات عمومی تأیید میشود).
رئیس رویه قضائی
(رویه دیوان کشور بر شکستن در موردیکه دادگاه باستدلال اینکه متهم براهزنی فاقد قصد راهزنی بوده حکم به تبرئه او دادهاست ماده 408 قانون دادرسی و کیفر ارتش
کسی باتهام راهزنی بمعیت دیگری طبق بند 2 ماده 408 قانون دادرسی و کیفر ارتش تحت تعقیب واقع شده و دادگاه عادی لشگر بعنوان اینکه متهم قصد راهزنی نداشته است او را تبرئه میکند-پس از استواری حکم مزبور در دادگاه تجدید نظر دادستان ارتش با اجازه بزرگ ارتشتاران فرمانده درخواست رسیدگی فرجامی مینماید و شعبه 9 دیوان کشور پس از رسیدگی در حکم شماره 2318- 3073 چنین رأی داده است:
(اعتراض دادستان ارتش بر حکم دادگاه تجدید نظر وارد است چه آنکه دادگا از این نظر که متهم در عمل ارتکابی فاقد قصد راهزنی بوده او را تبرئه کرده است در صورتیکه فرضا این استدلال صحیح باشد لازم بود در مورد این مقدار عملیکه متهم مرتکب شده و در نظر دادگاه ثابت شده اظهارنظر و رأی مقتضی صادر بنماید بنابراین حکم فرجام خواسته نقض و رسیدگی بشعبه دیگر دادگاه تجدید نظر ارجاع میشود).
رئیس رویه قضائی
رویه دیوان کشور
عمل مردیکه زن بازداشت شدهاش را از بازداشتگاه فرار دهد مشمول ماده 121 قانون کیفر عمومی است ماده 121 قانون کیفر عمومی
مردی در دیوان جنائی باتهام شرکت در قتل باستناد ماده 175 مکرر و 45 مکرر قانون کیفر عمومی و ماده 2 الحاقی بچهار سال حبس با اعمال شاقه و برای مقاومت با مامور دولت طبق شق یک از ماده 160 قانون کیفر عمومی بدو سال حبس مجرد و برای قاچاق اسلحه طبق ماده 45 قانون کیفر مرتکبین قاچاق بیک سال حبس تادیبی و برای اخذ مال بعنف طبق ماده 234 قانون کیفر عمومی بیک سال حبس تادیبی محکوم میشود-و از اتهام فرار دادن زن خود از زندان مستندا بماده 124 قانون کیفر عمومی از مجازات معاف گردیده وزن مزبور هم از نظر اینکه محبوس نبوده مستندا بماده 117 قانون مجازات عمومی غیر قابل تعقیب تشخیص تشخیص شده است.
محکوم از محکومیت خود و دادستان استان از منع تعقیب تشخیص شده است.
محکوم از محکومیت خود و دادستان استان از منع تعقیب و معافیت محکوم مزبور از کیفر فرار دادن زن خود از توقیفگاه(از نظر اینکه مورد مشمول ماده 121 قانون کیفر عمومی است)فرجام خواستهاند.
شعبه 9 دیوان کشور پس از رسیدگی در حکم شماره 2202-3071 چنین رأی داده است:
(از طرف م. ع. بر حکم دادگاه جنائی خراسان اعتراض خاصی نشده تا مورد توجه واقع شود و از حیث رعایت قواعد محاکماتی و حکم ایراد و اعتراض مؤثری بنظر نمیرسد بنابراین حکم فرجام خواسته بر محکومیت ف. خ. ابرام میشود و در قسمت فرجام خواهی دادستان استان از رای دادگاه بر معافیت از مجازات فرار دادن زوجه خود از زندان اعتراض دادستان وارد است زیرا عمل او در این قسمت منطبق است بر ماده 121 قانون مجازات عمومی و ذیل ماده 124 قانون مزبور مورد استناد دادگاه شامل ماده 121 نمیشود بنابراین رای دادگاه در این قسمت با توجه بنظر نماینده دادستان کل و ماده 3 الحاقی نقض بلا ارجاع میشود).
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
