تعارض دلیل سنتی و الکترونیکی — ممکن است ی

ممکن است ی. ا. ط. دعوا به داده پیام های منظم به داده های امضای الکترونیک اشاره نماید و طرف مقابل به یکی از ادله سنتی اشاره کند. سؤالی که در چنین شرایطی مطرح می شود این است که تکلیف قاضی در چنین شرایطی چیست و آیا حسب مورد، باید ارزش محتوای نوشته الکترونیک را مخدوش کند یا از تاثیر آن بکاهد؟ باید دید تعارض بین دلایل الکترونیکی و دلایل سنتی چگونه قابل رفع است. به نظر می رسد دلیل الکترونیکی، از نظر ارزش قانونی و شکلی، اساساً هیچ تفاوتی با ادله سنتی ندارد و بنابراین اینطور نیست که دلیل الکترونیکی فقط به سبب الکترونیکی بودن، ارزشی کمتر از دلیل سنتی داشته باشد یا اینکه ارزش دلیل سنتی کمتر از دلیل الکترونیکی باشد. بنابراین باید با شهادت الکترونیک مانند شهادت سنتی برخورد کرد و به همین ترتیب، برای اینکه تعارض مذکور حل شود، باید به تعارض میان ادله به طور کلی نظیر اقرار و شهادت، توجه کنیم. اما عده ای با استناد به ماده ۱۳ قانون تجارت الکترونیک در این مورد، تعیین ارزش دلایل الکترونیکی را به قاضی سپرده اند. ماده ۱۳ مقرر می کند: «به طور کلی، ارزش اثباتی داده پیامها ب. ت. ب. عوامل مطمئنه از جمله تناسب روش های ایمنی به کار گرفته شده با موضوع مبادله داده پیام تعیین میشود این در حالی است که ب. ت. ب. نظام ادله قانونی در حقوق ایران، نظر فوق رد میشود و تعیین ارزش اثباتی ادله به قاضی واگذار نشده است.