تفویت فرصت

خسارت تفویت فرصت دارای دو قسم است: فرصت کسب سود و فرصت اجتناب از زیان. بنابراین اعم از خسارت عدم‌النفع است. همچنین در تفویت فرصت ، فرصت موجود در گذشته از بین رفته و آن چه در آن احتمالی و غیرقطعی است تحقق نتیجه و به تعبیر دیگر میزان خسارت است اما اصل فرصت به صورت قطعی در گذشته وجود داشته و از بین رفته است. تفویت فرصت زیانی است که در آن رفتار زیان بار، شانس واقعی و قابل اعتنای شخص برای دستیابی به یک منفعت یا اجتناب از یک زیان را از میان می برد. موضوع جبران در این نهاد، خود نتیجه نهایی نیست، بلکه ارزش فرصت واقعی از دست رفته است؛ از این رو، تفویت فرصت از عدم النفع و تفویت منفعت متمایز می شود. منبع: «تمایز عدم‌النفع و تفویت منفعت: با تأکید بر نقد و تحلیل دادنامه‌های شماره شعبه 20 دادگاه عمومی حقوقی تهران و شعبه 80 دادگاه تجدیدنظر استان تهران»، دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی، 1402 · «تحلیل ماهیت عدم النفع در رویه قضایی حقوق ایران با بررسی تطبیقی در حقوق فرانسه»، دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی، 1405