تفویت منفعت

به عبارت دیگر تفویت منفعت عبارت است از تلف منفعت موجود یا ممانعت از ایجاد آن در آینده؛ در نتیجه موضوع تلف چیزی است که از عین یا عمل شخص به‌تدریج ایجاد می‌شود. درحالی‌که در عدم‌النفع موضوع خسارت محرومیت از سود و نفع است بدون این‌که از عین یا عمل شخص مستقیما ایجاد شود. تفویت منفعت از بین بردن امکان استیفای منفعتی است که مقتضی تحقق آن موجود بوده و در صورت نبود رفتار زیان بار، عرفا قابل استفاده یا تحصیل محسوب می شده است. تفویت منفعت از مباحث مسئولیت مدنی و ضمان قهری است و در تشخیص قابلیت مطالبه خسارت باید از عدم النفع صرف تفکیک شود. منبع: «تمایز عدم‌النفع و تفویت منفعت: با تأکید بر نقد و تحلیل دادنامه‌های شماره شعبه 20 دادگاه عمومی حقوقی تهران و شعبه 80 دادگاه تجدیدنظر استان تهران»، دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی، 1402 · «ماهیت خسارت محرومیت از منافع اقتصادی از حیث عدم النفع یا ممکن الحصول بودن از منظر حقوق و اقتصاد؛ واکاوی آراء شعب بدوی و تجدیدنظر استان اردبیل»، دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی، 1404