در ماده ۴۶ شرایط عمومی پیمان، فسخ پیمان توسط کارفرما به دو دسته تقسیم و ماده ۴۶ آمده: «کارفرما می تواند در صورت تحقق هر یک از موارد زیر پیمان را طبق در این است که در بند (الف)، در صورت تحقق هر یک از آن موارد، «پیمان طبق ماده ۱۴۷ فسخ می شود ولی در بند (ب)، فسخ پیمان بدون رعایت ماده ۴۷ شرایط عمومی پیمان امکان پذیر است. لیکن این تردید را بند (الف) ماده ۴۷ شرایط عمومی پیمان از بین میبرد زیرا در آغازین عبارات و جملات می خوانیم: «در صورتی که به علت بروز یک یا چند مورد از حالتهای درج شده در ماده ۴۶، کارفرما پیمان را مشمول فسخ تشخیص دهد... پس، ملاحظه میشود که اعمال ماده ۴۷ شرایط عمومی پیمان که شکل عملیاتی کردن فسخ را بیان میکند، نسبت به هر دو بند (الف) و (ب) ماده ۴۶ شرایط عمومی پیمان علی السویه است. بنابراین هیچ دلیل عقلی یا نقلی را نمی توان بر دسته بندی موارد فسخ پیمان در بندهای یاد شده به دست آورد.
بند (الف) ماده ۴۶ شرایط عمومی پیمان حاوی ۱۳ مورد و بند (ب) شامل ۲ مورد از موارد فسخ پیمان است که جمعاً کارفرما در پانزده مورد حق فسخ پیمان را دارد. موارد فسخ پیمان از ناحیه کارفرما به قرار زیر است:
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
