رأی
تناسب قرار التزام به عدم خروج از منزل یا محل اقامت تحت نظارت الکترونیکی با آزادی فردی متهم در حقوق فرانسه و ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
تناسب قرار التزام به عدم خروج از منزل یا محل اقامت تحت نظارت الکترونیکی با آزادی فردی متهم در حقوق فرانسه و ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
نویسندگان:
عدنان قاسم محمدجعفر حبیب زاده سید درید موسوی مجاب
منبع:
پژوهش های حقوق تطبیقی سال 28 زمستان 1403 شماره 4
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق کلیات نظام های حقوقی و حقوق تطبیقی
شماره صفحات:
۹۸ - ۱۳۰
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۲۰۷
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۷۵
سال ۱۴۰۵ (۱)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 30 بهار 1405 شماره 1
سال ۱۴۰۴ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 29 زمستان 1404 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 29 پاییز 1404 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 29 تابستان 1404 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 29 بهار 1404 شماره 1
سال ۱۴۰۳ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 28 زمستان 1403 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 28 پاییز 1403 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 28 تابستان 1403 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 28 بهار 1403 شماره 1
سال ۱۴۰۲ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 27 زمستان 1402 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 27 پاییز 1402 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 27 تابستان 1402 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 27 بهار 1402 شماره 1
سال ۱۴۰۱ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 26 زمستان 1401 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 26 پاییز 1401 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 26 تابستان 1401 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال 26 بهار 1401 شماره 1
سال ۱۴۰۰ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و پنجم زمستان 1400 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و پنجم پاییز 1400 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و پنجم تابستان 1400 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و پنجم بهار 1400 شماره 1
سال ۱۳۹۹ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و چهارم زمستان 1399 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و چهارم پاییز 1399 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و چهارم تابستان 1399 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و چهارم بهار 1399 شماره 1
سال ۱۳۹۸ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و سوم زمستان 1398 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و سوم پاییز 1398 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و سوم تابستان 1398 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و سوم بهار 1398 شماره 1
سال ۱۳۹۷ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و دوم زمستان 1397 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و دوم پاییز 1397 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و دوم تابستان 1397 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و دوم بهار 1397 شماره 1
سال ۱۳۹۶ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و یکم زمستان 1396 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و یکم پاییز 1396 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و یکم تابستان 1396 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیست و یکم بهار 1396 شماره 1
سال ۱۳۹۵ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیستم زمستان 1395 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیستم پاییز 1395 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیستم تابستان 1395 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال بیستم بهار 1395 شماره 1
سال ۱۳۹۴ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال نوزدهم زمستان 1394 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال نوزدهم پاییز 1394 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال نوزدهم تابستان 1394 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال نوزدهم بهار 1394 شماره 1
سال ۱۳۹۳ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال هجدهم زمستان 1393 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال هجدهم پاییز 1393 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال هجدهم تابستان 1393 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال هجدهم بهار 1393 شماره 1
سال ۱۳۹۲ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال هفدهم زمستان 1392 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال هفدهم پاییز 1392 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال هفدهم تابستان 1392 شماره 2
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال هفدهم بهار 1392 شماره 1
سال ۱۳۹۱ (۴)
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال شانزدهم زمستان 1391 شماره 4
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال شانزدهم پاییز 1391 شماره 3
- پژوهش های حقوق تطبیقی سال شانزدهم تابستان 1391 شماره 2
- مدرس علوم انسانی - پژوهش های حقوق تطبیقی سال شانزدهم بهار 1391 شماره 1 (پیاپی 75)
سال ۱۳۹۰ (۴)
- مدرس علوم انسانی - پژوهش های حقوق تطبیقی سال پانزدهم زمستان 1390 شماره 4 (پیاپی 74)
- مدرس علوم انسانی - پژوهش های حقوق تطبیقی سال پانزدهم پاییز 1390 شماره 3 (پیاپی 73)
- مدرس علوم انسانی - پژوهش های حقوق تطبیقی سال پانزدهم تابستان 1390 شماره 2 (پیاپی 72)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1390شماره 1 (پیاپی71)
سال ۱۳۸۹ (۲)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1389 شماره 4 (پیاپی70)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1389 شماره 2 (پیاپی67)
سال ۱۳۸۸ (۱)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1388 شماره 4 (پیاپی63)
سال ۱۳۸۷ (۱)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1387 شماره 3 (پیاپی58)
سال ۱۳۸۶ (۲)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های تطبیقی 1386 شماره 4 (پیاپی54)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1386 شماره 2 (پیاپی 51)
سال ۱۳۸۵ (۱)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1385 شماره 3 (پیاپی 47)
سال ۱۳۸۴ (۲)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1384 شماره 3 (پیاپی40)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1384 ویژه نامه (پیاپی41)
سال ۱۳۸۳ (۲)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1383 شماره 3 (پیاپی 34)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی 1383 ویژه نامه حقوق (37 پیاپی)
سال ۱۳۸۲ (۲)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی زمستان 1382 شماره 31
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی بهار 1382 شماره 28
سال ۱۳۸۰ (۱)
- مدرس علوم انسانی-پژوهش های حقوق تطبیقی زمستان 1380 شماره 21
چکیده
پس از آنکه دانشمندان دانشگاه هاروارد با همکاری گروهی از محققان این دانشگاه گونه ای از فناوری نظارت الکترونیکی را ابداع نمودند، توجه دانشمندان حقوق کیفری در کشورهای اروپایی به این روش مراقبتی جلب گردید. از جمله قانون گذار فرانسه حضور در محل سکونت با نظارت الکترونیکی را به عنوان یک قرار بینابینی [مابین نظارت قضایی و بازداشت موقت] پیش بینی کرد. قانون گذار ایران نیز قرار التزام به عدم خروج از منزل یا محل اقامت تعیین شده با موافقت متهم با تعیین وجه التزام از طریق نظارت با تجهیزات الکترونیکی یا بدون نظارت با این تجهیزات را پیش بینی کرده است، لیکن جایگاه این قرار نسبت به سایر قرارهای تأمین کیفری روشن نیست. استفاده از این قرار تأمینی باید همواره با سنجش و ارزیابی متناسب همراه باشد؛ به گونه ای که بهترین زمینه برای حمایت از حق های متهم، بزه دیده و جامعه فراهم شود. مراقبت تحت نظارت الکترونیکی علاوه بر تعرض به آزادی تردد متهم، حریم خصوصی وی را نیز خدشه دار می کند. یافته های پژوهشِ حاضر که با روش توصیفی- تحلیلی و با ابزار گردآوری کتابخانه ای به انجام رسیده، نمایانگر آن است که قرار التزام به عدم خروج از منزل یا محل اقامت اقدام مرکبی است که گاه ممکن است از آثار و ویژگی های بازداشت موقت برخوردار باشد. لذا علاوه بر لزوم اعمال «سنجه های اصل تناسب»، باید به کسر مدت قرار التزام به عدم خروج از منزل یا محل اقامت تعیین شده تحت نظارت الکترونیکی از مجازات سالب آزادی نیز توجه کرد و جبران خسارت ناشی از اعمال این قرار را نیز مدنظر قرار داد. قانون گذار فرانسه تناسب اقدامات قهرآمیز با آزادی تردد متهم را لحاظ کرده است و سنجه های تناسب مشتمل بر شایستگی، ضرورت و تناسب در معنای اخص کلمه را شناسایی کرده است، در حالی که قانون گذار ایران به نحوه تناسب آن با آزادی تردد متهم و تعیین وسعت اعمال و مدت این قرار در سطح قانون گذاری اهمیت نداده است. در راستای تناسب این قرار با حریم خصوصی، قانون گذار فرانسه به منظور احترام به حیثیت، تمامیت و حریم خصوصی متهم «رضایت متهم» به نصب دست بند و پا بند الکترونیکی را شرط کرده است، اما در حقوق ایران، جایگاه موافقت متهم و آثار عدم موافقت به صورت کافی توضیح داده نشده است و به نظر می رسد به «محل اقامت تعیین شده» بر می گردد.
Appropriateness of the Obligation Writ not to leave the House or Place of Residence under Electronic Monitoring with the Individual Freedom of the Accused in French and Iranian Law
After the scientists of Harvard University in collaboration with a group of researchers of this university invented a type of electronic monitoring technology, the attention of criminal law scientists in European countries was drawn to this monitoring method. Among them, the French legislator predicted the presence at the place of residence with electronic monitoring as a compromise [between judicial supervision and temporary detention[. Iran's legislator has also provided the obligation writ not to leave the house or place of located residence with the consent of the accused by determining the commitment amount through monitoring with electronic equipment or without monitoring with this equipment, but the position of this agreement in comparison with other secure penal writs is not clear. Using this secure writ should always be accompanied by appropriate assessment and evaluation; In such a way that the best ground for protecting the rights of the accused, the victim and the society is provided. In addition to violating the defendant's freedom of movement, electronic surveillance also violates his privacy. The findings of the current research, which were carried out with a descriptive-analytical method and by using the library tools, show that the commitment not to leave the home or place of residence is a compound action that sometimes may have the effects and characteristics of temporary detention. Therefore, in addition to the necessity of applying the "principle of proportionality criteria", attention should also be paid to deducting the term of the agreement not to leave the house or residence designated under electronic surveillance from the penalty of deprivation of liberty, and the compensation for damages caused by the application of this order should also be taken into account placed. The French legislator has explicitly predicted the principle of proportionality of the Mesures coercitives with the freedom of movement of the accused and has identified the criteria of proportionality including adeqation, necessity and appropriateness in the strict sense of the word, while the Iranian legislator has defined the way it is compatible with the freedom of movement of the accused and determining the scope and duration of this appointment has not been important at the legislative level. In order to proportionality of this writ with privacy, the French legislator has conditioned the "accused's consent" to the installation of electronic handcuffs and anklets in order to respect the dignity, integrity and privacy of the accused, but in Iranian law, the position of the accused's consent and the effects of non-compliance have not been sufficiently explained and seem to go back to the "designated place of residence".
Substitute for Temporary Detention,Freedom of Movement,Privacy,Proportionality,Consent of the accused,
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
