تهلیل: تهلیل در عرفان

به نظر او ترجمه این عبارت به «نیست خدایی جز آن خدای» درست نیست، چرا که در این ترجمه «لا» به معنای «لیس» گرفته شده است،«لیس» حرف انکار است در حالی که «لا» در عبارت تهلیل، معنای نفی و تنزیه می دهد. سالک باید در «لا» فانی شود تا در بقای «الاّ» به درگاه بی نیازی برسد. منبع: ج۲، ص۲۲۴ـ۲۲۵، بیروت : دارصادر · ج۱، ص۲۹۸ـ۳۰۰، قاهره (۱۳۷۷/۱۹۵۷) · ج۱، ص۲۹۹، قاهره (۱۳۷۷/۱۹۵۷) · محمدبن محمد غزالی، ج۱، ص۲۹۹، احیاء علوم الدین، قاهره (۱۳۷۷/۱۹۵۷) · ج۵، ص۱۲، چاپ عبدالرحمان محمد عثمان، بیروت ۱۴۰۳ · نصراللّه پورجوادی، زندگی و آثار شیخ ابوالحسن بستی، ص۷۳ـ۷۴، تهران ۱۳۶۴ ش · ص۱۹۱ـ۱۹۳، تهران ۱۳۵۸ ش · ابوحامد غزالی، ش ۲۶۲، ۱۷ · ج۱، ص۱۴۱، نامه بهارستان، سال ۱، ش ۲، دفتر ۲ (پاییز و زمستان ۱۳۷۹) · «( در باره ) اسکندریه یا رساله در اصول دین، برابر اعتقاد جمهور متشرعه و تأویل آن بر مشرب صوفیه و حکما تألیف علامه میرسید شریف گرگانی»، در محقق نامه : مقالات تقدیم شده به استاد دکتر مهدی محقق، به اهتمام بهاءالدین خرمشاهی و جویا جهان بخش، ج۲، ص۱۴۱۲، تهران : سینانگار، ۱۳۸۰ ش · «کتابشناسی آثار جلال الدین دوانی»، ص۸۳ـ۸۴، معارف، دوره ۱۵، ش ۱ و ۲ (فروردین ـ آبان ۱۳۷۷) · ج۴، ص۵۱۶ · ج۱۱، ص۵۸۸، مشهد ۱۳۶۴ ش