توصیف تصمیم دادورز و دادگاه — تصمیم دیگری که دادگاه اتخاذ مینماید تصمیم

تصمیم دادورز دایر بر رفع بازداشت از مال به اعتبار سند رسمی مقدم بر تاریخ بازداشت با حکم دادگاه همان طور که در نظریه شماره ۷/۸۸۸۸ مورخ ۱۳۸۰/۱۰/۰۴ اداره کل حقوقی قوه قضاییه آمده، یک تصمیم اداری است و رای (judgement/jugement) تلقی نمی شود. از اینرو این تصمیم را می توان به نوعی امر یا اقدام اداری توصیف نمود. با این تمایز که از سوی دادرس دادگاه صادر نمی شود بلکه از سوی یک مقام اداری اتخاذ گردد. دادگاه در چارچوب ماده ۱۴۷ ق.ا.ا.م دو تصمیم متمایز اتخاذ می کند. ممکن است به اعتبار قوت دلایل اعتراض قرار توقیف عملیات اجرا صادر کند. این تصمیم رای تلقی نمی شود. چه این که همانند دیگر قرارهای موقتی، تامینی، تاخیری، توقیفی و قبولی نه راجع به ماهیت مناقشه است و نه قاطع مناقشه و دعوا م. ب. (ماده ۲۹۹ ق.آ.د. م). تصمیم مزبور قابل شکایت و اعتراض نیست و دو سوی اجرا ناچار به تحمل آن می باشند تا این که سرنوشت اعتراض را در رای نهایی دادرس دادگاه ملاحظه کنند. تصمیم دیگری که دادگاه اتخاذ مینماید تصمیم پایانی مربوط به اصل اعتراض ثالث است که وصف قضایی داشته و همانند دیگر آرا و تصمیمات پایانی دادرس دادگاه دربردارنده وصف و خصوصیات رای است. بنابراین باید بر مبنای مواد ۲۹۵ به بعد ق.آ.د.م معیارها و ضوابط نگارش رای را در برداشته و حقوق آیینی اشخاص درگیر به موجب آن و پس از صدور رعایت گردد. این تصمیم به طرفین ابلاغ می گردد و از سوی زیان دیده قابل