تکلیف پیمانکار پیش از تحویل موقت

هنگامی که موضوع پیمان توسط پیمانکار اجرا می شود، اصولاً اجرای آن به لحاظ جنبه های فنی و تخصصی کار مبتنی بر دستورالعمل های راه اندازی راهبری و تعمیر و نگهداری است. به همین منظور زمانی که موضوع پیمان به کارفرما تحویل می شود و کارفرما در صدد بهره برداری از آن است ناگزیر باید بر طبق دستورالعمل های راه اندازی، از موضوع پیمان استفاده کند و پس از مدتی ممکن است بخشی از کارها نیاز به تعمیر و نگهداری داشته باشد. راه اندازی و تعمیر و نگهداری اجزای مختلف موضوع پیمان مستلزم داشتن نقشه هایی است که چگونگی انجام کار را نشان دهد تا بدان وسیله شخصی که مبادرت به تعمیر و نگهداری بخشهای مختلف موضوع پیمان می نماید از آن نقشه ها برای تعمیر درست کارها استفاده کند. این نقشه ها را اصطلاحاً نقشه های چون ساخت می گویند یعنی نقشه های چگونه ساخت که معادل انگلیسی آن As built است. وفق بند (ح) ماده ی ۲۲ شرایط عمومی پیمان پیش از تحویل موقت کار طبق ماده ی ۳۹، پیمانکار دستورالعمل های راه اندازی، راهبری، تعمیر و چون ساخت در سه نسخه که یک نسخه ی آن قابل تکثیر باشد، به مهندس مشاور میدهد. مدارک یاد شده باید به نحوی باشد که راهبری تعمیر و نگهداری تمام قسمتهای موضوع یمان به سهولت انجام شود. در صورتی که در اسناد و مدارک پیمان، تعداد نسخه یا مشخصات ویژه ای برای مدارک موضوع این بند تعیین شده باشد، طبق آن عمل می شود». متناظر با پیمان، عیناً در شرایط خصوصی پیمان آمده است. مطابق ماده ی (۲۲- ح) شرایط خصوصی پیمان شمار نسخه ها و مشخصات دستورالعمل های راه اندازی، تعمیر، نگهداری و راهبری نقشه های چون ساخت که پیمانکار تهیه می کند، به شرح زیر است: به طوری که ملاحظه میشود این بند تنها جهت درج تعداد نسخه های مدارک فوق الذکر است. نکته ی دیگری که یادآوری آن در اینجا بی بی مناسبت نیست این است که در بعضی ماده ها و بندها و جزهای پیمان به جای استفاده از ادات و کلمات و عبارات تعهد اور مانند مکلف است»، «متعهد است» موظف است»، «تعهد می نماید باید و امثالهم از فعل مضارع استفاده شده است. این طرز نوشتاری در قرارداد نویسی اعم از قرارداد اجتماعی قانون قرارداد معمولی قانون طرفین درست و زیبنده نیست. زیرا در تدوین قرارداد تعهدات هر یک از طرفین باید به صورت تحکم آمیز و تعهد اور و با استفاده از واژه های ذکر شده نوشته شود. همین بند از ماده ی ۲۲ شرایط عمومی پیمان نمونه ی بارزی از این بی توجهی هاست.