جلب متهم

مقصود از «جلب»، اقدامی است که به وسیله آن فرد مظنون موقتاً و به عنف برای انجام تحقیقات لازم، در اختیار ضابطان قرار می‌گیرد. گفتنی است جلب متهم الزاماً به معنای دستبند زدن به وی نیست، بلکه اقدام به چنین کاری فقط در صورت خودداری متهم از همراه شدن با مأمور جلب به عمل می‌آید. منبع: آیین دادرسی کیفری (جلد اول)، سمت، 1387 · قانون مجازات اسلامی در نظم حقوق کنونی (دکترین و رویه کیفری ایران)، مهاجر، 1389 · کلیات آیین دادرسی کیفری، جنگل، 1390 · آیین دادرسی کیفری (جلد اول و دوم) (از وقوع جرم تا اجرای حکم، دادسرا، مراحل کشف، تحقیق و تعقیب، دادگاه کیفری عمومی، دادگاه کیفری استان، تجدیدنظر، شعب تشخیص، فرجام، دعاوی ناشی از جرم، احکام و قرارهای کیفری، ادله اثبات جرم، وظایف قضات، وکلا و ضابطین دادگستری)، پایدار، 1387 · آیین دادرسی کیفری، موسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش، 1390 · حقوق جزا (جلد دوم) (دعاوی جزایی)، شرکت سهامی انتشار، 1390