جلوه های حقوق معنوی تحت حمایت قانون گذار — خواهان شود

⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. حقیقی یا حقوقی باشد به موجب قانون خاص قانون ثبت اختراعات... مصوب ۱۳۸۶ و ۲ دریایی، رضا نوروزی، محمد مقاله بررسی تطبیقی نظام دستور موقت در حقوق مالکیت صنعتی ایران و موافقت نامه تریپس مجله پژوهشهای حقوق تطبیقی دانشگاه تربیت مدرس مقاله ۴ دوره ۱۶ اختراع هرگونه محصول تولیدی و صنعتی، علامت تجاری، طرح صنعتی، نام و برند و... از جمله این حقوق م. ب.. اختراع هرگونه محصول تولیدی و صنعتی، علامت تجاری، طرح صنعتی، نام و برند و... از جمله این حقوق م. ب.. فراوانی از حقوق معنوی قابل ملاحظه است؛ کتاب، شعر، نثر، نقاشی، فیلم، موسیقی، ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. اختراع هرگونه محصول تولیدی و صنعتی، علامت تجاری، طرح صنعتی، نام و برند و... از جمله این حقوق م. ب.. فراوانی از حقوق معنوی قابل ملاحظه است؛ کتاب، شعر، نثر، نقاشی، فیلم، موسیقی، اختراع هرگونه محصول تولیدی و صنعتی، علامت تجاری، طرح صنعتی، نام و برند و... یکی دیگر از حقوقی که در این دسته قابل بررسی است و محصول نقش آفرینی عوامل مشهور در ایجاد ذائقه و رغبت عموم به کالاها و محصولات مختلف است، «حق شهرت م. ب.. حق شهرت که ریشه در نظریه حق حریم خصوصی دارد از اواخر قرن نوزدهم میلادی مطرح شده است. اما اوج آن به حضور چهره های جذاب عموم به ویژه در دو حوزه سینما و ورزش در عرصه تبلیغ محصولات و تولید حق مزبور به نیم قرن اخیر برمی گردد. حق مزبور خود مولد صنعتی بنام تجارت شخصیت» و تجارت شهرت شده و امروزه در این زمره نام، تصویر، صدا، امضاء و حتی طرز پوشش و آرایش چهره های مطرح جهانی قابلیت تجاری یافته و تقلید و الگوگیری از آن مستوجب تادیه خسارت سنگین است. شرایط اساسی در دعوای سوء استفاده از شهرت تجاری عبارتند از؛ (۱) خواهان دارای ارزش تجاری باشد. (۲) خوانده به قصد فریب دیگران مخاطبین مبادرت به نمایش خلاف واقع نماید. (۳) نمایش تصنعی خوانده سبب لطمه به ارزش تجاری خواهان شود. خواهان شود. حمایت از حقوق مالکیت فکری و مقررات عام در صیانت از حق مزبور بهره برد اما به دلیل الزامات خاص و ماهیت ویژه حق شهرت این حمایت نمی تواند جامع و مورد نتظار اشخاص مشهور و صاحب شهرت باشد. برای پاسخ به این انتظار باید یک نظام خاص به طور ویژه و برای حمایت همه جانبه از حق شهرت طراحی گردد. کارکرد مشابه حق دارنده نام دامنه (Domain) با برخی مصادیق حقوق مالکیت صنعتی (نام و علامت تجاری موجب این تردید شده که دعاوی ناظر به نام دامنه مرتبط با مقررات مربوط به مالکیت صنعتی هست. نام دامنه در نتیجه انعقاد قرارداد بین متقاضی ثبت با مرکز ثبت دامنه تحصیل می شود و حقوق دارنده آن ناشی از قرار داد مزبور است و در نتیجه در شمار حقوق مالکیت فکری محسوب نمی شود. با اینکه مقرره خاصی در موضوع آیین دادرسی و تعیین دادگاه ویژه در رسیدگی به حقوق دارنده نام دامنه وضع نشده و ارتباط منطقی و ماهیت حقوقی یکسان بین این موضوع و جلوه های حقوق معنوی و فکری موجود نیست اما در حال حاضر عملاً به دعاوی حقوق مرتبط با نام دامنه در دادگاههای ویژه رسیدگی کننده به دعاوی مالکیت صنعتی در تهران رسیدگی می شود.» استفاده از دستور موقت در صیانت از حقوق معنوی برابر ماده ۶۰ قانون ثبت اختراعات ... و ماده ۱۸۳ آیین نامه آن در مواردی که حقوق معنوی تحت حمایت این قانون نقض شده و یا در شرف تضییع باشد، مالک حق و یا دارنده ذی نفع می تواند علاوه بر طرح دعوای اصلی در قالب ابطال علامت ظهار شده، ابطال اقدامات، مطالبه خسارت و ... در قالب درخواست موقتی، صدور دستور جلوگیری از نقض حق مزبور یا نقض قریب الوقوع آن و یا ادامه استفاده از حق مالکیت فکری مجله پژوهشهای حقوق تطبیقی دانشگاه تربیت مدرس (JCIR) دوره ۲۱. شماره ۳. پور مسجدیان فاطمه ماهیت حقوقی و مالکیت نام دامنه اینترنتی انتشارات مجد. ۱۳۹۵. ص ۱۳۲. معنوی را درخواست نماید. همین فرصت در دعوای کیفری برای شاکی و ذی نفع میسور است و مرجع کیفری دادسرا و یا دادگاه صالح می تواند حسب مورد دستور موقتی صادر کند. از جمله اینکه دستور توقیف محصولات عدم ساخت، توقف در فرآیند فروش صادرات، واردات و عرضه محصول را به تقاضای شاکی صادر نماید. در مورد طرح علامت و نام تجاری و صنعتی و حق اختراع، موضوع در محاکم عمومی تهران در شعبه ویژه که باین امر اختصاص یافته رسیدگی میشود. به موازات رسیدگی به دعوای اصلی امکان صدور دستور موقت دایر بر توقف ثبت اظهارنامه و یا استفاده از حقوق مزبور با رعایت شرایط مقرر در مواد ۳۱۰ به بعد ق.آ.د.م میسر است. نکته مهم اینکه چه در تقاضای موقتی و چه در دعوای اصلی مشابه دعوای تعرض به مدیریت شرکتهای تجاری که اداره ثبت شرکتها مرجع انعکاس دهنده تغییرات طرف دعوا قرار می گیرد در این نوع درخواست و دعوا هم اداره ثبت اختراعات و علائم تجاری در ردیف خواندگان قرار می گیرد. هرچند این مرجع ذی نفع در موضوع نیست و شاید ایراد عدم توجه دعوا به وی ( بند ۴ ماده ۸۴ ق. . د. م) موجه باشد، اما به سبب انعکاس مراتب در این اداره و اقدامات خاص وی در این فرآیند دخالت وی در دعوا اجتناب ناپذیر است.