حجر

حجر یعنی منع و جلوگیری، حجر، به منع شرعی از اتیان یک عمل حقوقی اطلاق می گردد؛ بنابراین منع عرفی در زمره حجر قرار نمی گیرد، نظیر ممنوعیت فروش مال غیرمنقول به خارجیان. به کسی که حق تصرف در اموالش را ندارد؛ «محجور» گویند. منبع: اندیشه‌های حقوقی (جلد اول) (حقوق خانواده)، مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1386 · اساس در قوانین مدنی (المدونه)، گنج دانش، 1387