حضانت کودکان از منظر فقه امامیه و قانون مدنی (مقاله علمی وزارت علوم)
نویسندگان: طاهر علیمحمدی الهه خاکساری
منبع: فقه و مبانی حقوق اسلامی سال چهل و نهم بهار و تابستان 1395 شماره 1
چکیده
از سرپرستی کودکان و نظارت بر تربیت آنان تا رسیدن به زمان بلوغ با عنوان حضانت در فقه امامیه یاد می شود. در پژوهش حاضر که به صورت توصیفی تحلیلی انجام پذیرفته، با نقد و بررسی دیدگاه های مختلف فقها چنین به دست آمده که حضانت کودک، به ترتیب اولویت بر والدین واجب کفایی است و ذکر سن و زمان خاص در برخی از روایات، ناظر به انحصار سرپرستی کودک به یکی از والدین و الزام او نیست، به گونه ای که امکان جابجایی حضانت در صورت توافق والدین و شایستگی آن ها یا در شرایط عسر و حرج نباشد؛ بلکه تنها بیانگر اولویت در پذیرش این واجب است. افزون بر این، اولویت مادر برای سرپرستی کودک، پسر باشد یا دختر، تا سن هفت سالگی است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
