حق آماده به کاری: تمایز از مزد

حق آماده به کاری از مزد ساعات کارکرد متمایز است. مزد در برابر انجام واقعی کار پرداخت می شود، در حالی که مبنای حق آماده به کاری محدودیتی است که کارگر با در دسترس قرار دادن زمان خود برای انجام کار احتمالی می پذیرد. ممکن است در یک قرارداد، کارگر هم برای ساعات واقعی کار مزد دریافت کند و هم برای بازه های توافق شده آماده بودن، مبلغ مستقلی به عنوان حق آماده به کاری داشته باشد. منبع: «تحلیل فقهی و حقوقی قراردادهای کار صفرساعت با نگاهی به نظام حقوقی ایران»، پژوهش حقوق خصوصی، 1405