حق آماده به کاری: مفهوم

در برخی روابط کاری، کارگر باید در زمان معینی آمادگی خود را برای انجام کاری که احتمال دارد از سوی کارفرما ارجاع شود حفظ کند. حتی اگر در نهایت کاری به او ارجاع نشود، این آمادگی می تواند آزادی زمانی و امکان انجام فعالیت های دیگر را برای کارگر محدود کند. حق آماده به کاری عوضی در برابر همین در دسترس بودن است و از مزد مربوط به کار واقعی تفکیک می شود. بنابراین، استحقاق آن لزوما منوط به انجام بالفعل کار در تمام مدت آماده بودن نیست. منبع: «تحلیل فقهی و حقوقی قراردادهای کار صفرساعت با نگاهی به نظام حقوقی ایران»، پژوهش حقوق خصوصی، 1405