دکترین
حق تفریح و فراغت اشخاص دارای معلولیت در پرتو اسناد بین المللی (مقاله علمی وزارت علوم)
حق تفریح و فراغت اشخاص دارای معلولیت در پرتو اسناد بین المللی (مقاله علمی وزارت علوم)
نویسندگان: امیر مقامی مریم سادات امیرشاکرمی
منبع: مطالعات حقوقی دوره دهم بهار 1397 شماره 1
چکیده
تفریح و مشارکت در فعالیت های فراغتی و فرهنگی، روشی مؤثر به منظور رهایی از انزوا، بروز خلاقیت و تضمین سلامتی، به مثابه حقی فرهنگی و اجتماعی در ماده 30 کنوانسیون حقوق معلولین مورد شناسایی قرار گرفته است. مسأله پژوهش حاضر اولاً اثبات و ثانیاً تشریح ابعاد مختلف حق تفریح و فراغت معلولین در اسناد بین المللی است. با روش تحلیلی-توصیفی در خلال موازین حقوق بشر و ب. ت. ب. دیگر اسناد بین المللی، به تشریح ماده 30 کنوانسیون مزبور و تعهدات ناشی از آن پرداخته و این نتیجه حاصل می شود که تحقق این حق برای معلولین، نیازمند ارائه تمامی امکانات، تسهیلات و اماکن تفریحی و فرهنگی در پرتو اصل عدم تبعیض، سازوکار تبعیض مثبت و رعایت مؤلفه دسترسی، با در نظر گرفتن نیازها و شرایط آنان در جامعه است. هچنین مقاله حاضر بعضی راهکارهای لازم را جهت اجرا و تضمین این حق بر می شمارد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
