دکترین
حق زارعانه در حقوق ایران
به طور معمول در عرف زراعی ایران زمین کشاورزی به روشهای زیر در اختیار زارعین قرار می گیرد روش اول در اغلب مناطق کشاورزی ایران مالکین زمین کشاورزی خود را در قالب یکی از عقود مانند اجاره و یا مزارعه جهت زراعت در اختیار زارعین قرار میدهند. زارعین برای بهبود کیفیت محصولات کشاورزی افزایش تولید و دفع آفات به فعالیتهای متعددی مانند آبیاری بیل زنی نهر کشی سمپاشی و ... مبادرت می نمایند.
بایر و غیر قابل کشت و بی بازده را با اذن مالک متصرف میشد و با انجام عملیاتی فصل ششم: اراضی ملی اصلاحات ارضی ... مبادرت نماید لیکن اقدامات او دارای دو اثر است یکی افزایش تولید و دیگری آبادتر مستعدتر و ارزشمندتر شدن ملک است که نتیجه اول به زارع و نتیجه دوم به مالک باز می گردد. با وصف مذکور زمین مالک توسط زحمات زارع مرغوبیت پیدا می کند و بازدهی آن برای سالهای آتی افزایش می یابد و زارع در این خصوص مستحق حقی ما به ازای زحمات خویش م. ب. و به هنگام تخلیه و تحویل زمین زراعی به مالک مستحق دریافت وجه یا مالی می گردد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.