حق قابل تعلیق: شرایط و چگونگی اجرای تعلیق

جهت اجرای تعلیق نسبت به حق‌های قابل تعلیق در اسناد مختلف حقوق بشری که این امکان درباره آن‌ها پیش‌بینی شده، ضوابط و شرایطی هم در نظر گرفته شده تا دولت‌ها نتوانند از اعطای چنین اختیاری سوء استفاده نموده و برای فرار از اتهامات نقض حقوق بشری خود به این اختیارات متمسک شوند. گرچه تعابیری که در اسناد مختلف حقوق بشری (اسناد مذکور در بند قبلی) درباره شرایط و چگونگی اجرای تعلیق استفاده شده تا حدودی با یکدیگر متفاوت است اما برخی از معیار‌های کلی در تمامی آن‌ها مشترک است که به این شرح م. ب.: ‌ ۴. ۱ - تحقق شرایط اضطراری یا خطر عمومی اولین شرطی که جهت اجرای تعلیق ضرورت دارد، وجود و تحقق شرایط اضطراری یا خطر عمومی و فوق‌العاده است که موجودیت یا استقلال آن ملت یا امنیت را تهدید می‌نماید. گرچه شرایط اضطراری یا خطر عمومی در اسناد مربوطه تعریف نشده، اما جنگ، کامل‌ترین مصداق وضعیت اضطراری است که موجودیت ملتی را تهدید می‌کند، ولی تنها وضعیت اضطراری نیست. به این ترتیب وضعیت اضطراری که حق تعلیق را به دولت‌ها اعطا می‌کند، منحصر در جنگ نبوده و برخی مصادیق چون تهدید به جنگ، عدم ثبات سیاسی داخلی نیز جزء این مصادیق شمرده شده‌اند. بی‌تردید باید بین تعلیق و وضعیت اضطراری یا خطر عمومی، تناسب وجود داشته باشد و علاوه‌بر این خطر عمومی یا وضعیت اضطراری هم به‌گونه‌ای‌ باشد که تعلیق را ضروری نموده باشد. ‌ ۴. ۲ - عدم مغایرت تعلیق با سایر تعهدات دولت‌ها شرط دیگری که در اسناد مربوطه به آن اشاره شده آن است که اجرای تعلیق توسط دولت نسبت به آن حقوق (حقوق قابل تعلیق) مغایر با سایر الزامات و تعهداتی که دولت‌ها مطابق حقوق بین‌الملل به آن ملتزم هستند، نباشد. ‌ ۴. ۳ - محدود و موقت بودن زمان تعلیق شرط دیگری که اسناد مربوطه به آن تصریح دارند این که مدت زمان اجرای تعلیق باید در حد لزوم بوده و محدود و به مدت زمانی باشد که آن دولت در وضعیت اضطراری و خطر عمومی قرار دارد. از این حیث تعلیق نمی‌تواند مداوم باشد و باید به‌صورت موقتی در همین محدوده ذکر شده اعمال گردد. ۴. ۴ - ممنوعیت اجرای تعلیق تبعیض‌آمیز شرط مهم دیگری که در اسناد مربوطه آمده این است که اجرای تعلیق به هیچ‌وجه نباید منجر به تبعیض منحصرا بر اساس نژاد، رنگ، جنس، زبان، اصل و منشاء مذهبی یا اجتماعی گردد. ‌ ۴. ۵ - سایر تشریفات مربوط به اجرای تعلیق در کنار این شرایط عمومی که جهت اجرای تعلیق و استفاده از اختیارات پیش‌بینی شده در اسناد مربوطه ضرورت دارد، برخی تشریفات دیگر هم برای اعمال تعلیق باید رعایت شود، از جمله این‌که وجود این خطر یا شرایط اضطراری باید به‌طور رسمی اعلام گردد. همچنین دولت‌های عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (۱۹۶۶) که از حق تعلیق استفاده می‌نمایند باید، فوری دولت‌های عضو میثاق را توسط دبیر کل ملل متحد از مقرراتی که از آن انحراف ورزیده و جهات و دلایلی که موجب انحراف شده، از طریق اعلامیه مطلع نمایند و در تاریخی که به این انحراف‌ها پایان می‌دهند نیز، مراتب را به‌وسیله اعلامیه جدیدی از همین مجری اطلاع دهند. اعضای کنوانسیون اروپایی حقوق بشر (۱۹۵۰) و کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر نیز ملزم به رعایت چنین تشریفاتی بوده، اما مرجعی که آن‌ها از طریق آن باید این اقدامات را انجام دهند، متفاوت است. اعضای کنوانسیون اروپایی حقوق بشر از طریق دبیر کل شورای اروپا و اعضای کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر از طریق دبیر کل سازمان کشورهای آمریکایی، اقدامات مزبور را به‌عمل می‌آورند. منبع: ICCPR , art.۴(۱); ECHR, art.۱۵(۱); ACHR, art.۲۷(۱) · See: Declaration on the protection of all persons from Enforced Disappearance ۱۹۹۲, UN. Doc. A/۴۷/۴۹ (۱۹۹۲) Art. ۷. available at: http://zvon.org/law/r/disappearance.html · See: UN Doc. A / ۳۹ / ۴۰, (۱۹۸۴) p. ۱۴۴, Para. ۴ · ICCPR , art.۴(۳) · ECHR, art.۱۵(۳) · ACHR, art.۲۷(۳)