حق ملاقات طفل — لازم به توضیح است مجازات مقرر در

۳-۱۲- در نحوه و چگونگی ملاقات طفل، دادگاه بر اساس وضعیت شغلی والدین دختر یا پسر بودن فرزند وضعیت اخلاقی پدر یا مادر و نیاز روحی و وابستگی عاطفی طفل و مصلحت او برنامه ملاقات تعیین و اعلام می نماید. مثلاً میتواند طفل را کاملاً به مدت ۲۴ یا ۴۸ ساعت در هفته در اختیار پدر یا مادر یا دیگر بستگان قرار دهد یا مقرر کند پدر یا مادر یا دیگر بستگان هفته ای یک بار به مدت چند ساعت در یکی از مکانهای عمومی مثل پارک یا کلانتری یا دیگر مکانها با طفل ملاقات داشته باشند. در هر حال، تشخیص چگونگی برنامه ملاقات با در نظر داشتن ملاک هایی که بیان شد با دادگاه است. ۴-۱۲- ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده جدید حق ملاقات برای بستگان یا اقربای نسبی یا سببی مثل برادر خواهر عمو عمه خاله دایی و غیره نیز در نظر گرفته است هر چند حق ملاقات افراد مذکور براساس ملاک های مندرج در ماده مزبور و وابستگی عاطفی و مصلحت طفل تعیین میگردد. ۵-۱۲ - فساد الاخلاق بودن یا معتاد بودن یکی از ابوین مانع حق ملاقات نمی شود زیرا ملاقات با طفل حق فطری ابوین است و کسی نمیتواند آنها را از این حق محروم کند. اما دادگاه میتواند بر اساس شرایط مذکور شیوه ملاقات را به نحوی تعیین کند که برای طفل مخاطره ای نداشته باشد، مثلاً هفته ای یک ساعت در مکان عمومی مثل پارک دیدار انجام شود. ۶-۱۲ - ضمانت اجرای عدم تحویل طفل توسط مسئول حضانت کودک یا مجنون به پدر یا مادر یا سایر بستگان چیست؟ این عمل جرم بوده و بر اساس ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ مرتکب بر اساس اصلاحیه سال ۱۳۹۹ تا ۳۰ میلیون ریال محکوم خواهد شد و رسیدگی به آن نیز در صلاحیت شورای حل اختلاف است. لازم به توضیح است مجازات مقرر در ماده ۴۰ قانون حمایت خانواده شامل حال وی نمی شود زیرا ماده مذکور صرفاً درباره استنکاف و جلوگیری از حضانت طفل م. ب. و منصرف از ملاقات است. این عمل به نظر میرسد تحت شرایطی میتواند مشمول ماده ۶۳۲ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات نیز شود. اما حالت برعکس آن مشمول ماده ۴۰ قانون حمایت خانواده میشود، یعنی اگر پدر یا مادر یا بستگان طفل او را برای ملاقات برده ولی از استرداد طفل امتناع بورزد، به تقاضای ذی نفع و به دستور دادگاه صادر کننده رأی نخستین تا زمانی که طفل مسترد شود، در بازداشت می ماند. ۱۳ - اگر طفل حاضر به ملاقات یا مایل به حضانت پدر یا مادر نباشد تکلیف چیست؟ در ابتدا باید بیان داشت هیچگاه طفل یا مجنون را نمیتوان به اجبار و اکراه ملزم به ملاقات کرد یا او را مجبور به ماندن تحت حضانت پدر یا مادر نمود، زیرا این موضوع جنبه اخلاقی دارد و اجبار طفل به صلاح و مصلحت او نیست. ماده ۲۳ آیین نامه اجرایی قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۳ در این باره بیان داشته .. اجرای احکام با هماهنگی با دادگاه تدابیر لازم از جمله ارجاع موضوع به مددکار اجتماعی یا مرکز مشاوره خانواده برای جلب تمایل طفل به ملاقات اتخاذ نماید. اگر ب. ت. ب. نظر مشاور روان شناس مرکز فوق و قراین موجود برای دادگاه محرز شود اجرای حکم حضانت یا ملاقات کودک به سلامت روانی وی آسیب وارد خواهد کرد، اجرای احکام می تواند با کسب موافقت دادگاه تا فراهم شدن آمادگی طفل اجرای حکم را به تأخیر اندازد.» ۱۴- حضانت در چهارچوب دستور موقت پدر یا مادر می تواند تا تعیین تکلیف دعوای حضانت بر اساس ماده ۷ قانون حمایت خانواده در قالب دستور موقت حضانت طفل را درخواست نمایند. قرار دستور موقت موضوع ماده مذکور متفاوت از دستور موقت پیش بینی شده در قانون آیین دادرسی مدنی است و بدون اخذ تأمین و تأیید رئیس حوزه قضایی صادر میشود. در صورت صلاحدید دادگاه و صدور قرار مذکور این قرار ۶ ماه اعتبار دارد ولی قابلیت صدور مجدد دارد. نکته استنکاف از اجرای دستور موقت مشمول ماده ۴۰ قانون حمایت خانواده دائر بر بازداشت مستنکف نمی شود زیرا ماده ۴۰ صرفاً درباره احکام قابلیت اجرا دارد نه قرار ۱۵ آیا می توان طفل یا مجنون را پس از طلاق از کشور خارج کرد؟