حقوق بشر و دموکراسی: تعیین مرزهای جامعه (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
نویسندگان:
یارنا پِتمن
منبع:
حقوق بشر سال چهاردهم بهار و تابستان 1398 شماره 1 (پیاپی 27)
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق حقوق بین الملل حقوق بشر
doi:
10.22096/hr.2019.111087.1149
شماره صفحات:
۱۲۳ - ۱۵۰
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۴۴۱
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۳۴
سال ۱۴۰۴ (۱)
- حقوق بشر سال 20 بهار و تابستان 1404 شماره 1 (پیاپی 39)
سال ۱۴۰۳ (۱)
- حقوق بشر سال 19 بهار و تابستان 1403 شماره 1 (پیاپی 37)
سال ۱۴۰۲ (۱)
- حقوق بشر سال 18 بهار و تابستان 1402 شماره 1 (پیاپی 35)
سال ۱۴۰۱ (۲)
- حقوق بشر سال 17 پاییز و زمستان 1401 شماره 2 (پیاپی 34)
- حقوق بشر سال هفدهم بهار و تابستان 1401 شماره 1 (پیاپی 33)
سال ۱۴۰۰ (۲)
- حقوق بشر سال شانزدهم پاییز و زمستان 1400 شماره 2 (پیاپی 32)
- حقوق بشر سال شانزدهم بهار و تابستان 1400 شماره 1 (پیاپی 31)
سال ۱۳۹۹ (۲)
- حقوق بشر سال پانزدهم پاییز و زمستان 1399 شماره 2 (پیاپی 30)
- حقوق بشر سال پانزدهم بهار و تابستان 1399 شماره 1 (پیاپی 29)
سال ۱۳۹۸ (۲)
- حقوق بشر سال چهاردهم پاییز و زمستان 1398 شماره 2 (پیاپی 28)
- حقوق بشر سال چهاردهم بهار و تابستان 1398 شماره 1 (پیاپی 27)
سال ۱۳۹۷ (۲)
- حقوق بشر سال سیزدهم پاییز و زمستان 1397 شماره 2 (پیاپی 26)
- حقوق بشر سال سیزدهم بهار و تابستان 1397 شماره 1 (پیاپی 25)
سال ۱۳۹۶ (۲)
- حقوق بشر سال دوازدهم پاییز و زمستان 1396 شماره 2 (پیاپی 24)
- حقوق بشر سال دوازدهم بهار و تابستان 1396 شماره 1 (پیاپی 23)
سال ۱۳۹۵ (۲)
- حقوق بشر سال یازدهم پاییز و زمستان 1395 شماره 2 (پیاپی 22)
- حقوق بشر سال یازدهم بهار و تابستان 1395 شماره 1 (پیاپی 21)
سال ۱۳۹۴ (۲)
- حقوق بشر سال دهم پاییز و زمستان 1394 شماره 2 (پیاپی 20)
- حقوق بشر سال دهم بهار و تابستان 1394 شماره 1 (پیاپی 19)
سال ۱۳۹۳ (۱)
- حقوق بشر سال نهم بهار تا زمستان 1393 شماره 1 و 2 (پیاپی 17 و 18)
سال ۱۳۹۲ (۱)
- حقوق بشر سال هشتم بهار تا زمستان 1392 شماره 1 و 2 (پیاپی 15 و 16)
سال ۱۳۹۱ (۲)
- حقوق بشر سال هفتم پاییز و زمستان 1391 شماره 2 (پیاپی 14)
- حقوق بشر سال هفتم بهار و تابستان 1391 شماره 1 (پیاپی 13)
سال ۱۳۹۰ (۲)
- حقوق بشر سال ششم پاییز و زمستان 1390 شماره 2 (پیاپی 12)
- حقوق بشر سال ششم بهار و تابستان 1390 شماره 1 (پیاپی 11)
سال ۱۳۸۹ (۲)
- حقوق بشر سال پنجم پاییز و زمستان 1389 شماره 2 (پیاپی 10)
- حقوق بشر سال پنجم بهار و تابستان 1389 شماره 1 (پیاپی 9)
سال ۱۳۸۸ (۲)
- حقوق بشر سال چهارم پاییز و زمستان 1388 شماره 2 (پیاپی 8)
- حقوق بشر سال چهارم بهار و تابستان 1388 شماره 1 (پیاپی 7)
سال ۱۳۸۷ (۲)
- حقوق بشر سال سوم پاییز و زمستان 1387 شماره 2 (پیاپی 6)
- حقوق بشر سال دوم پاییز و زمستان 1386 شماره 2 و سال سوم بهار و تابستان 1387 شماره 1(پیاپی 4 و 5)
سال ۱۳۸۶ (۱)
- حقوق بشر سال دوم بهار و تابستان 1386 شماره 1 (پیاپی 3)
سال ۱۳۸۵ (۲)
- حقوق بشر سال اول پاییز و زمستان 1385 شماره 2
- حقوق بشر سال اول بهار و تابستان 1385 شماره 1
چکیده
در چارچوب نظم نوین جهانی، یک مورد وجود دارد که مسئول جهانی سازی در حقوق بشر قلمداد می شود، یک دادگاه که ظاهراً قضاوتهایش به گونه ای روزافزون توسط دادگاه های ملی در سراسر جهان نقل گردیده و مورد پذیرش آن ها قرار می گیرد: دادگاه اروپایی حقوق بشر به عنوان «نوعی دادگاه جهانی حقوق بشر» خوانده می شود. در سطح تعابیر و کلام انتزاعی شاید حقوق بشر جهانی باشد. اما به محض اینکه این حقوق تبدیل به مطالبات واقعی حق ها گردند، و در شرایط خاصی برای دفاع یا انتقاد از گزینه های توزیعی خاصی به کار روند، آنگاه تبدیل به معلولی از سیاست می شوند. هیچ مجموعه معتبری از حق ها وجود ندارد که به لحاظ سیاسی بی غرض باشند: در یک جهان لااَدری، حق ها نمی توانند چیزی جز سازه های قانونی باشند که دائماً به مفاهیم جایگزینی از مصلحت سیاسی باز می گردند. در هر تضاد اجتماعی، ادعاهای طرفهای مخالف را می توان مطالبات حق ها دانست: حق آزادی من در برابر حق امنیت شما. مرزهای آزادی و امنیت در راستای فرضیات فرهنگی و سیاسی در مورد ارزشهایی ترسیم می گردند که یک جامعه خوب ترجیح می دهد. و فرایندی که از طریق آن جنبه ای از واقعیت در غالب حق ها مشخص می گردد، توسط هیچ یک از ماهیات ضروری آن موضوع نیز تعیین نمی گردد. این یک موضوع مربوط به رُجحان سیاسی است: تنها تصورات خاصی از زندگی خوب، شایستگی برخورداری از حمایتی را دارد که حق مستلزم برخورداری از آن است. به علاوه زبان حقوق از جهاتی غیر دقیق و نامشخص است، که به دغدغه های سیاسی باز می گردد. حتی یک حق اساسی مانند حق حیات مستقل از شیوه تفسیر آن توسط مراجع ذیربط، بی معناست. و مانند تمام قواعد حقوقی، حقوق بشر [نیز] مواردی را در بر می گیرد که ما نمی خواهیم و مواردی را نیز که ما فکر می کنیم باید در بر می گرفت، شامل نمی شود. بر همین اساس، حقوق همواره باید با استثنائاتی همراه باشد. اما دامنه و معیار کاربرد این استثنائات هرگز به روشنی تعریف نگردیده اند. در معاهده اروپایی حقوق بشر، رابطه بین حقوق و قدرتِ کاهش آ ن ها منوط به چیزی است که در یک جامعه دموکراسی ضروری خوانده می شود قطعاً یک معیار که دارای بار موقعیتی و سیاسی است. پس حقوق محصول یک جامعه سیاسی است. با در نظر گرفتن ویژگی های حقوق بین الملل (قانون علیه سیاست)، این گفته که حقوق بشر تحت تاثیر سیاست است، چیزی جز یک اتهام نیست. اما اجازه دهید از همان آغاز تأکید نمایم که من کاربرد عادی زبان حقوق را یک تحریف یا اتهام نمی دانم بلکه کاملاً برعکس. آنچه من می خواهم بیان دارم این است که ایده حقوق بشر می تواند آزادی بخش باشد؛ دقیقاً بخاطر اینکه جوهره سیاست است. این کاری است که من در مقاله ام انجام خواهم داد: با استفاده از سابقه و رویه قضایی دادگاه اروپایی حقوق بشر به عنوان شاهد مثال خود، نگاهی به راه های گوناگون برای دستیابی به توافق با دیوان سالاری سازی و امکان حفظ ایده حقوق بشر بعنوان منبع انتقاد قوی از نهادها و رویه های اجتماعی موجود خواهم داشت. همچنین تأملی خواهم داشت بر پیامدهایی که دیوان سالاری سازی حقوق بشر در طرح کنونی نظم نوین جهانی [یعنی] بر لیبرالیسم یقینیات دارد، تاملی خواهم کرد.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
