حقوق بین‌الملل: اهمیت

حقوق بین‌الملل، تاریخی غنی دارد که به دوران باستان برمی‌گردد. حقوق بین‌الملل نوین با تکامل نظام کشور سرزمینی که در قرن شانزدهم و هفدهم در اروپا غربی ظهور کرد، مرتبط است. به لحاظ روابط نزدیکی که با نظام کشوری غربی دارد، حقوق بین‌الملل محصول و پدیده ارزش‌ها و سنت‌ها غربی تلقی می‌شود. بنابراین برخی از قواعد آن از سوی جهان غیرغربی، به مبارزه طلبیده شده‌اند. البته باید تاکید کرد که هر دو دسته از این کشورها اصولاً نظام سنتی حقوق بین‌الملل را پذیرفته و تایید می‌کنند. بنابراین یکی طرح‌های عمده نظام بین‌الملل معاصر ایجاد و اقتباس قواعد حقوقی‌ایی است که جامعه جهانی بتواند از آن پیروی کند. منطق برگزاری کنفرانس‌های بین‌المللی هم‌چون کنفرانس‌های حقوق دیپلماتیک ، حقوق کنسولی ، حقوق معاهدات و حقوق دریاها نیز همین است. با این‌که چنین فعالیت‌هایی عمدتاً به قواعد موجود اعتبار می‌بخشند، اما ایجاد قواعد جدید و اصلاح رویه‌های عرفی گذشته نیز بسیار متداول است. به عنوان مثال گشترش وسعت دریای سرزمینی، ایجاد منطقه انحصاری اقتصادی و مفهوم «میراث مشترک بشریت» نمونه‌هایی از این قبیل می‌باشند. البته مفهوم اخیر در معرض تفسیرهای متناقض از سوی بسیاری از کشورها قرارگرفته است.