حقوق بین الملل خصوصی

حقوق بین الملل خصوصی رشته‌ای از حقوق و مجموعه قواعد و مقرراتی است که روابط حقوقی اشخاص حقوق خصوصی را با یکدیگر در سطح بین المللی تنظیم می‌کند. به نظر برخی، عبارت مناسب تر برای حقوق بین الملل خصوصی، اصطلاح تعارض قوانین است. اما نظر مخالف بر این عقیده است که اصطلاح حقوق بین الملل خصوصی، از جامعیت بیشتری نسبت به اصطلاح تعارض قوانین برخوردار است و موضوعات بیشتری را در بر می گیرد. حقوق بین الملل خصوصی در جوامع اولیه چندان مورد توجه نبود اما با گذر زمان و با تقویت و ثبات دولت ها حقوق بین الملل خصوصی نیز قوت گرفت و از طریق عهدنامه ها و قراردادها گسترش پیدا کرد و در نهایت به شکل امروزی خود در آمد. حقوق بین الملل خصوصی موضوعات تابعیت ، اقامتگاه ، تعارض قوانین، تعارض دادگاه ها و وضعیت بیگانگان را در بر می گیرد. هدف این رشته از حقوق ، مطالعه قواعد حقوق بین الملل خصوصی، فراهم نمودن زمینه های تسهیل و تنظیم روابط اشخاص با تابعیت های مختلف و نیز نقل و انتقال دانش فنی و اشیا در حوزه های بین المللی است. منابع این رشته نیز شامل قانون ، اعم از اساسی و قوانین عادی ، عرف های داخلی و بین المللی، رویه های قضایی ، دکترین حقوقی و معاهدات و کنوانسیون های بین المللی می شود. منبع: حقوق بین الملل خصوصی (کلیات، تابعیت، اقامتگاه، وضعیت بیگانگان و پناهندگی، استرداد مجرمین و سرمایه گذاری خارجی در ایران)، سمت، 1390 · بایسته های حقوق بین الملل خصوصی(جلد اول) کلیات، تابعیت، اقامتگاه، وضعیت بیگانگان و پناهندگان، جنگل، 1389 · بایسته های حقوق بین الملل خصوصی، دادگستر، 1393 · حقوق بین الملل (چاپ ششم)، شهر دانش، 1396 · حقوق بین الملل خصوصی (جلد اول) (تابعیت، اقامتگاه و وضع بیگانگان)، بهتاب، 1382 · حقوق بین الملل خصوصی، میزان، 1395