دکترین
حقوق بین الملل دریاها
حقوق بین الملل دریاها ، که به اختصار حقوق دریاها نامیده می شود، یکی از قدیمی ترین و مهم ترین گرایش های حقوق بین الملل عمومی است. این بدان جهت است که دریاها همواره استفاده های گوناگونی را برای ملت ها و دولت ها به همراه داشته اند، از کشتیرانی و تجارت دریایی گرفته تا بهره برداری از منابع زنده مانند ماهیان و منابع غیر زنده مانند منابع معدنی و نفت و گاز، نیاز به تنظیم این گونه استفاده ها و برقراری نظم حقوقی در استفاده از دریا ها همواره ایجاب نموده است تا قواعد و مقررات حقوقی وضع شوند تا بر این گونه استفاده از دریا ها حاکم باشند. بر اساس این ضرورت بوده است که در دوران معاصر یک نظام حقوقی بین المللی به عنوان جزئی از نظام حقوق بین الملل عمومی، شکل گرفته که حقوق بین الملل دریاها نامیده شده است. حقوق بین الملل دریاها بر همه مناطق دریایی دولت های ساحلی و بر همه دریاها و اقیانوس های جهان حاکم م. ب.. حقوق دریاها موضوعاتی چون تعیین خط مبداء ، تعیین عرض دریای سرزمینی ، منطقه مجاور، تنگه ها، مجمع الجرایرها، منطقه انحصاری اقتصادی، فلات قاره، دریای آزاد ، بستر دریا، ماهیگیری و استفاده از منابع دریاها، آلودگی دریاها را در بر می گیرد.
منبع: حقوق بین الملل دریاها، جنگل، 1398 · ارتباط حقوق بین الملل دریاها و حقوق بین الملل دریایی، خرسندی، 1398
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
