حقوق بین الملل فضایی

حقوق بین الملل فضایی که حقوق فضا ، حقوق نجومی ، حقوق بین سیارات و حقوق کیهانی نیز نامیده می شود، عبارت است از مجموعه مقررات و قوانین بین المللی که بر روابط کشورها با یکدیگر و روابط آن ها با سازمان های بین المللی که در زمینه تحقیقات فضایی عمل می کنند، حاکم است و نیز تدوین یک سلسله قوانین بین المللی را بر اساس اصول حقوق بین الملل که ناظر بر فضای ماورای جو و کرات آسمانی است، ایجاب می نماید. با وجود این که حقوق فضا شاخه ای حقوق بین الملل عمومی است اما دارای یک جنبه حقوق بین الملل خصوصی و همچنین یک جنبه حقوق داخلی نیز هست. حقوق فضا اولین بار در سال 1957 با پرتاب ماهواره اسپوتنیک از سوی شوروی به فضا و سپس پرتاب نخستین قمر آمریکا در سال 1958 مطرح شد. منبع: درآمدی بر حقوق بین الملل عمومی (جلد سوم)، مجد، 1400 · حقوق بین الملل عمومی، گنج دانش، 1393 · نظام حقوقی فضای ماورای جو (چالش ها و رهیافت ها)، میزان، 1393 · رساله ای در حقوق فضا، مجد، 1393 · حقوق بین الملل از نظریه تا عمل، میزان، 1394