حقوق حیوانات: مراد از حیوان در بحث نفقه

چنانکه گفتیم، در بحث حق حیات، مراد از حیوان، هرگونه جانداری است که خطر و زیانی برای انسان ندارد. در بحث نفقه نیز، از ظاهر سخنان شماری، گستردگی و شمول برمی‌آید، بسان علاّمه در قواعد که می‌گوید: (وکل حیوان ذی روح کالبهایم فیجب علیه القیام فی النحل و دودالقز) هر حیوانی، حکم چهارپایان را دارد. از این روی، بر انسان واجب است خوراک زنبور عسل و کرم ابریشم را برآورد. ولی، همان گونه که از دو مثال علاّمه و روایات پیشین و نیز سخنان دیگر فقیهان، استفاده می‌شود، مراد ایشان حیوانی است که در اختیار آدمی باشد و در امر خوراک، یا باربری و یا هر فایده دیگری به کار انسان آید. بنابر این بر مالک آن است که در اندازه کافی، این خوراک را برآورد و نگذارد نابود شود. منبع: ایضاح النافع، ج۳، ص۲۹۰ · ج۲، ص۳۵۴ · ج۳۱، ص۳۹۴