حقوق خواهان

هر یک از طرفین دعوا تا پایان جلسه اول دادرسی دارای حقوق و تکالیفی می باشند. از زمره این حقوق طرح ایراد است. ممکن است در جریان رسیدگی به یک دعوا بعضی ایرادات وجود داشته باشد که دادگاه به استناد آن ایرادات بدون اینکه وارد رسیدگی به ماهیت شود دعوا را رد کند. در چنین حالتی دادگاه به ادعاهای دو طرف رسیدگی نمی کند، بلکه چون دعوا از نظر شکلی ایراد دارد از ورود به ماهیت خود داری می کند. به این ایرادات اصطلاحاً ایرادات دادرسی می گویند مبحث ایرادات از مهمترین مباحث آئین دادرسی مدنی است که فصل مستقل و مواد متعددی را به خود اختصاص داده است. برخی از این ایرادات مانع موقتی ایجاد و برخی ایرادات مانع دائمی ایجاد می کنند. با این توضیح که دسته ای از ایرادات وجود دارند که اگر طرح شوند و مورد قبول دادگاه قرار گیرند موجب ایجاد مانع موقتی در روند دادرسی می شود و پس از رفع ایراد رسیدگی به دعوا یا اقامه مجدد آن مستلزم تقدیم دادخواست مجدد است. برخی از ایرادات مانع دائمی محسوب می شوند مانند ایراد امر قضاوت شده در این گونه موارد با یکبار رسیدگی به دعوا و اظهار نظر ماهوی راجب آن توسط دادگاه دیگر اقامه دعوا نسبت به همان خواسته قابلیت اجابت را نداشته و با مانع دائمی در طرح دعوا مواجه می شود.