حقوق دادرسی اساسی

به عبارت دیگر دادرسی اساسی به مجموعه سازمان ها و آیین هایی گفته می شود که توسط آن ها برتری قانون اساسی تضمین می شود. نتیجه اعمال این نظارت، تاسیس نهادهای نظارتی به منظور تطبیق قوانین عادی با قانون اساسی است تا اگر قوانین و مقررات عادی را خلاف قانون اساسی یافت، بطلان آن را اعلام کند یا از تصویب آن جلوگیری به عمل آورد. دادگستری اساسی، دادگستری دستوری، دادرسی دستوری، قضاوت اساسی و قضاوت دستوری اصطلاحات معادل دادرسی اساسی هستند. سه روش کلی برای دادرسی اساسی وجود دارد. روش کنترل و نظارت توسط مردم، روش کنترل و نظارت توسط نهادهای قضایی، روش کنترل و نظارت توسط نهادهای سیاسی. منبع: «یافتن حکم دعوا از سوی قاضی؛ با تمرکز بر رویّه دیوان عدالت اداری»، دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی، 1402 · در تکاپوی حقوق اساسی، جنگل، 1394 · جستارهایی در حقوق عمومی، خرسندی، 1393 · دادستان در ترازوی حقوق بشر و شهروندی، جنگل، 1391 · اصول و مبانی حقوق اساسی، دانشگاه تهران، 1391