حقوق دفاعی: احکام فقهی هتک حرمت

۱- اگر انسان بالغ و عاقل ، کسی را قذف کند یعنی: به او نسبت زنا یا لواط دهد، (هشتاد تازیانه ‌) حد بر او جاری می‌شود. ۲- هر فحشی مانند «ای دیّوث » یا هر تعریضی که طرف مقابل از آن کراهت دارد و در نظر عرف و لغت (زبان‌) او مفید قذف نیست، موجب ثبوت تعزیر است؛ مثل این که بگوید: «تو حرام زاده‌ای» یا «ای حرام زاده » یا «ای ولد حیض » یا به همسر خود بگوید «من تو را باکره نیافتم» و یا بگوید: «ای فاسق »، «ای فاجر »، «ای شرابخوار »، که موجب استخفاف طرف مقابل است چنانچه او مستحق این گونه ناسزاها نباشد، ( تشخیص استحقاق با عرف است؛ به این معنا که اگر کسى متجاهر به فسق و گناه باشد و به عنوان فاسق، فاجر، شراب خوار و مانند آن شناخته شده باشد، چنین شخصى در نظر عرف، مستحق این گونه ناسزاهاست و تعریض او به الفاظى مانند« اى شرابخوار»،« اى فاسق» و امثال آن موجب استخفاف او نمى‌گردد.)ناسزاگو باید تعزیر شود، ولی اگر مستحق آن باشد چیزی بر فرد ناسزاگو نیست. ۳- در صورتی که دو نفر به یکدیگر فحش ناموسی داده، یکدیگر را قذف کنند، حد ساقط می‌شود. ولی هر دو باید تعزیز شوند. منبع: تحریر الوسیلة‌، ج۲، ص۴۷۲ · تحریر الوسیلة، ج۲، ص۴۷۳ · تحریر الوسیلة، ج۲، ص۴۷۶