حقوق معنوی آثار فرهنگی: نکته

پدیدآورنده دارای حق انحصاری هرگونه بهره برداری مالی از اثر است. همان طور که ماده ششم آیین نامه اجرایی قانون ۱۳۷۹ چنین کرده است. ۵. ۲ - حق عرضه و اجرا (عرضه) به معنای در دسترس قرار دادن یا نمایش دادن اثری شنیداری یا دیداری برای عموم و (اجرا) به معنای نمایش زنده و مستقیم اثر برای عده‌ای است. ماده پنجم قانونی ۱۳۴۸ مصادیقی از آن را در بندهایی مختلف برشمرده است. ۵. ۳ - حق ترجمه از آن‌جا که پدیدآورنده هر اثر، بیش از دیگران، آگاه به مفاهیم ذِهنی خودساخته است، در صورت توانایی در امر ترجمه اثرش به زبانی بیگانه، نسبت به خلق اثری گویاتر و قابل فهم تر، بر مترجمی غیرخود اولویت دارد. پس پدیدآورنده مستحق دریافت هرگونه پاداش و جایزه‌ای است که‌ به‌طور مستقیم نتیجه فعل اوست. نظیر چنین اجازه‌ای در بند هفتم همان ماده برای اقتباس از اثر در فراهم کردن آثار دیگر به پدیدآورنده اعطا شده است. همچنین ب. ت. ب. صراحت بند پنجم ماده پنجم قانون ۱۳۴۸، پدیدآورنده یک اثر نوشتاری می‌تواند آن را به زبان دیگر ترجمه کند که در واقع شکلی از تبدیل است. پدیدآورنده برای استفاده از این حق اولویت خواهد داشت. منبع: ج۱، ص۹۵، (تهران: پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی) · ج۱، ص۱۷۳ـ۱۷۴، هنری (تهران: نشر سمت، ۱۳۸۷)