حقوق معنوی آثار فرهنگی: ویژگی‌هایی آثار فرهنگی

فکر بدون شکل به دارایی عمومی تعلق دارد و همه می‌توانند از آن برخوردار شوند. منظور از اصیل بودن اثر این است که اثر را پدیدآورنده خلق کرده باشد و اثر مظهر شخصیت پدیدآورنده و انعکاسی از افکار او باشد. ماده یکم قانون ۱۳۴۸ اثر را آن چیزی تعریف می‌کند که از راه دانش و هنر و یا ابتکار پدیدآورنده ایجاد می‌شود. ب. ت. ب. توصیفی که از اصالت اثر ارائه شد، مشخص می‌شود ابتکاری بودن اثر ویژگی‌های اصیل بودن را که همانا صدور و آفرینش اثر از پدیدآورنده است، تأمین می‌کند. به عبارت دیگر می‌توان گفت که ابتکاری بودن اثر مترادف اصیل بودن آن است نه به معنای نو و بی سابقه بودن آن. از این رو اثر نه تنها به خلق چیزی که قبلاً موجود نبوده گفته می‌شود به آن چیزی اطلاق می‌گردد که از طریق مشاهده آثار قبلی ایجاد شده است. اصالت یا مطلق است یا نسبی. اصالت مطلق است زمانی که اثر بر مبنای اثری که قبلاً ایجاد شده پدید نیامده باشد و اصالت نسبی است هنگامی که اثر در عین حال که برخی عناصر شکلی خود را از یک اثر از پیش موجود گرفته خود نیز دارای تازگی‌هایی باشد. مانند آثار اقتباسی. در این مسأله فرقی نمی‌کند که پدیدآورنده اثر ایرانی باشد یا خارجی؛ منبع: ج۱، ص۷۲، ((تهران) : توسعه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی، ۱۳۸۶) · ج۱، ص۱۹، (تهران، سازمان برنامه و بودجه، ۱۳۷۶) · ج۲، ص۱۰۷، حقوق ادبی و هنری، ویرایش جدید، ج۲ (تهران: نشر چشمه، ۱۳۸۰) · ج۱، ص۸۳، (تهران، سازمان برنامه و بودجه، ۱۳۷۶) · ج۱، ص۴۷، هنری (تهران: نشر سمت، ۱۳۸۷)