حقوق کنسولی: پیشینه

برقراری رابطه کنسولی میان دولت ها قدمتی طولانی دارد، در ابتدا برقراری روابط کنسولی ناشی از توسعه تجارت و مسافرت بازرگانان به کشورهای خارجی برای کسب اطلاعات تجاری و یافتن بازار مناسب جهت کالا های خود بود اما این امر مداخله کشورهای متبوع بازرگانان را برای حمایت از آن ها پیش آورد و تاسیس نهاد کنسولی را موجب شد. رابطه کنسولی ابتدا در مصر و سپس در دولت شهرهای یونان باستان البته نه به مفهوم امروزی آن شکل می گیرد. چنین رابطه ای به تدریج میان سایر کشورها نیز رواج پیدا می کند. اما ظهور عواملی مانند پدید آمدن شهرها و بنادر جدید و تمرکز جمعیت های خارجی در آن ها به وجود آمدن قطب های صنعتی، کشاورزی و بازرگانی بین المللی ، ظهور شرکت های چند ملیتی با شعباتی در کشورهای مختلف، توسعه صادرات و واردات و داد و ستد ها در سطح دولتی و خصوصی، مهاجرت های جمعی با انگیزه های اقتصادی، سیاسی، پیشرفت سریع وسایل نقلیه زمینی و هوایی، رواج مسافرت های خصوصی افراد به کشورهای دیگر برای کار، تحصیل و توریسم و غیره در قرن بیستم موجب شکل گیری حقوق کنسولی به مفهوم نوین آن شد حقوق کنسولی به مفهوم امروزی آن مجموعه قواعد و مقرراتی است که کنوانسیون 1963 وین آن ها را در خود جای داده است. منبع: حقوق بین الملل عمومی، گنج دانش، 1393 · حقوق کنسولی، مجد، 1394