حقوقی که فقط قابل اسقاط هستند، مثل حق قذف؛ حقوق قابل اسقاط و نقل بلاعوض، مانند حق قسم؛ حقوق قابل اسقاط و نقل اعم از تبرعی و معوض مثل حق تحجیر؛ حقوق قابل اسقاط و انتقال قهری و در عین حال غیر قابل نقل ارادی، مانند حق خیار که به وارث منتقل می شود، ولی به عقیده برخی فقها نقل آن به دیگری صحیح نیست.
بعضی از حقوق مثل ابوت پدر، ولایت حاکم و حق استمتاع زوج از زوجه که نه قابل اسقاط اند و نه قابل نقل و انتقال، ب. ت. ب. تعریفی که از حق به عمل آمد، حق محسوب نمی شوند و در زمره احکام اند. برای اطلاع بیشتر رجوع کنید به منیة الطالب تقریرات درس آیت الله …)، ج ۱، ص طباطبایی یزدی، محمد کاظم حاشیه بر مکاسب، ص ۵۵
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
