حواله: حواله بر بریء

حواله بر بریء ، عقد حواله ای است که محال علیه آن به محیل بدهی نداشته باشد، و محیل به جهت اعتباری که نزد محال علیه دارد، حواله را بر عهده او صادر می کند. شایان ذکر است که برای صحت حواله لازم نیست که محال‌علیه مدیون به محیل باشد در این صورت محال‌علیه پس از قبولی در حکم ضامن است. منبع: مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم)، گنج دانش، 1388 · ماده 727 قانون مدنی