حکم قطعی و غیر قطعی

یکی از گونه های حکم دادگاه حکم قطعی در برابر حکم غیر قطعی است. هر یک از این دو عنوان دارای آثار متعددی است؛ مانند این که حکم قطعی اصولاً قابل اجرا ماده ۱ ق.ا.ا. م) و غیر قابل تجدیدنظر است. اتخاذ و استفاده از یکی از طرق فوق العاده شکایت از آراء فقط نسبت به حکمی که قطعی شده ممکن است. یعنی فقط از حکم قطعی است که می توان فرجام خواهی کرد و نسبت به آن اعاده دادرسی و اعتراض ثالث داد. در گذشته از حکم قطعی به عنوان احکام پژوهشی یاد میشد و ماده ۵۱۹ آد.م سابق اصلاحی سال ۱۳۳۴ نیز مقرر میکرد: احکامی که در رسیدگی پژوهشی صادر میشود قطعی است.. که می توان فرجام خواهی کرد و نسبت به آن اعاده دادرسی و اعتراض ثالث داد. در گذشته از حکم قطعی به عنوان احکام پژوهشی یاد میشد و ماده ۵۱۹ آد.م سابق اصلاحی سال ۱۳۳۴ نیز مقرر میکرد: احکامی که در رسیدگی پژوهشی صادر میشود قطعی است.. ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. که می توان فرجام خواهی کرد و نسبت به آن اعاده دادرسی و اعتراض ثالث داد. در گذشته از حکم قطعی به عنوان احکام پژوهشی یاد میشد و ماده ۵۱۹ آد.م سابق اصلاحی سال ۱۳۳۴ نیز مقرر میکرد: احکامی که در رسیدگی پژوهشی صادر میشود قطعی است.. دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۹۰۶۸۰۱۴۰۹ مورخ ۱۳۹۲/۱۰/۹ شعبه ۸ دیوان عالی کشور به نقل از مجموعه آرای