خردمندان یک جامعه آن را برای موجودی اعتبار کرده باشند و در

خردمندان یک جامعه آن را برای موجودی اعتبار کرده باشند و در نتیجه قابلیت سلب و انفکاک از آن موجود را داشته باشد، در این صورت چنین شخصیتی را شخصیت اهلیت دو نوع است: اهلیت تمتع (دارا شدن حق و اهلیت استیفا (اعمال حق). حقوقی» و دارنده و صاحب آن را شخص حقوقی» می نامیم. این کیفیت، مصادیق متعددی دارد و شامل هر موضوعی غیر از انسان زنده ی واجد حیات مستقل است که صلاحیت دارا شدن حقوق و تکالیف را داشته باشد. بنابراین شرکت ها، موقوفات دولت، مؤسسات عمومی و جنین که حیات مستقل از مادر ندارد) از نظر علم حقوق واجد این صلاحیت شناخته شده و لذا به عنوان شخص حقوقی معرفی شده اند. باید اذعان داشت که ماهیت شخص حقوقی متفاوت از شخصیت اعضای تشکیل دهنده ی آن است. یعنی ذات شخصیت حقوقی متفاوت از ذات اشخاص ایجاد کننده ی شخصیت حقوقی است. مثلاً اگر عده ای دست به تشکیل شرکت تجاری بزنند، ترکیب این شرکت ماهیتاً مستقل و جدای از آن عده ی است که آن را تشکیل داده اند، زیرا اجتماع جدیدی است که شخصیت جداگانه دارد. ممکن است این پرسش مطرح شود که چرا ماهیت یک شخصیت حقوقی باید جدای از ماهیت تشکیل دهندگان آن باشد؟ پاسخ و موضوع را با یک مثال ساده می توان این گونه بیان داشت: