خلا قرارداد طرفین را پر میکند ۳۸۲ اما نوعی دخالت در توافق

خلا قرارداد طرفین را پر میکند ۳۸۲ اما نوعی دخالت در توافق نیز محسوب می شود و به ویژه وقتی با اقتضای آن هماهنگ نباشد، هر چه دامنه محدودتری داشته باشد، بهتر است و گفتیم که مقصود طرفین از داوری تنها حل نهایی موضوع بدون دخالت در امور فوری و مانند آن است. صلاحیت دادگاه در مورد امور فوری و تأمین خواسته باقی می ماند و تنها در قراردادهای داوری مشمول قانون داوری تجاری بین المللی داور میتواند دستور موقت نیز صادر کند. آیا همان طور که توافق طرفین می تواند صلاحیت داور را در این مورد نیز محدود نماید می تواند مانع از صلاحیت دادگاه هم باشد، به نحوی که دادگاه مطلقاً حق دخالت ابتدایی و مستقیم را نداشته و تنها بعد از صدور رأی از سوی داور، در این مورد، حق بازبینی و کنترل آن را داشته باشد؟ به عبارت دیگر دانستیم که طرفین می توانند اختیار اتخاذ تصمیم در این امور را به داور بدهند یا در سکوت آنها داور، در قرارداد داوری موضوع قانون داوری تجاری بین المللی، حق مداخله در مورد دستور موقت» را دارد؛ اما آیا توافق صریح طرفین در مورد اعطای اختیار به داور، به معنای نفی صلاحیت دادگاه م. ب. و دادگاه را همانند اصل موضوع ممنوع از رسیدگی مستقیم میکند یا با این توافق تنها اختیاری افزون بر ماهیت موضوع به داور داده می شود بدون اینکه صلاحیت مستقیم دادگاه را نفی نماید و در واقع با دو صلاحیت مواجه خواهیم بود؟ علت تردید آن است که اولاً در قانون داوری تجاری بین المللی در عین حال که اختیار دستور موقت در ماده ۱۷ مقرر شده است، همزمان دادگاه را نیز به حکم ماده ۹ صالح به مداخله می داند و صلاحیت هم زمان آن دو را می پذیرد ۲۸۳ ثانیاً توافق طرفین بر حذف صلاحیت مستقیم دادگاه به ویژه در امور فوری هم برخلاف نظم عمومی است و هم با شرایط اساسی صحت قرارداد منافات دارد زیرا اوضاع و احوالی که دخالت در این امور را توجیه می نماید، به خودی خود از اهمیت بسیار برخوردار بوده و پیش از تحقق سبب آن، نمی توانند موضوع قرارداد واقع شوند. چنین توافقی در واقع حذف صلاحیت دادگاه در امری است که حتی سبب آن محقق نشده و با انتظار مشروع افراد مبنی بر مداخله فوری دادگاه نیز منافات دارد. فرض شود در مجاورت منزلی اقدام به گود برداری می شود؛ اگر بین همسایه و ۲۸۲ کاتوزیان دکتر … حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران، ص ۱۵۹.