خیار بر وزن فعال از ریشه خیر» به معنای «اختیار است و

خیار بر وزن فعال از ریشه خیر» به معنای «اختیار است و در اعمال فسخ برای قرارداد به معنای اختیار فسخ و برهم زدن عقد به کار می رود. حقوقدانان در تقسیم بندی عقود، از زاویه ای دیگری قراردادها را به عقود معین و عقود نامعین تقسیم می کنند. عقود معین عقودی هستند که برای انعقاد آنها از قالبهای ویژه و سنتی استفاده میشود و در قانون، ضمن این که تعریف مشخص دارند، آثار ویژه ای هم برای آنها شناخته شده است. مانند عقد بیع اجاره جعاله، هبه، حواله کفالت ضمان وکالت مضاربه، مساقات و.... ولیکن عقود نامعین به عقودی اطلاق میشوند که خارج از قالبهای رایج عقود معین بسته میشوند. قدما بیشتر از عقود معین برای معاملات خود استفاده می کردند اما با توسعه مناسبات اقتصادی و صنعتی، کم کم عقود نامعین رواج یافت. عقود نامعین همانطور که از نام آنها پیداست شمار معینی ندارند. با وجود این در قدیم هر جا که نمی توانستند عقدی را در قالب یکی از عقود معین بریزند، از عقد صلح استفاده می کردند و از این رو این عقد را «سید العقود آقا و سرور همه مه قراردادها می گفتند!!