خیار رویت و تخلف وصف

خیار رویت و تخلف وصف ، یکی از انواع خیارات است که در مواد ۴۱۰ تا ۴۱۵ قانون مدنی مورد پیش بینی قرار گرفته است. در توضیح خیار مذکور باید گفت، طرفین معامله جهت رهایی از غرر و جهالت ، باید آن قبیل ویژگی‌های مورد معامله را که اختلاف در آنها، موجب تفاوت قیمت می‌گردد؛ معین نمایند و در صورت فقدان اوصاف مزبور، متضرر، حق فسخ عقد را پیدا می‌کند، بنابراین هرگاه کسی مالی را ندیده و آن را فقط به وصف بخرد، بعد از دیدن اگر دارای اوصافی که ذکر شده است نباشد مختار می‌شود که بیع را فسخ کند یا به همان نحو که هست قبول نماید. لازم به ذکر است که میزان مبیع ، تنها به عنوان وصف فرعی آن، مطرح نبوده و در واقع بیانگر میزان مورد معامله است و به تناسب مقدار مبیع است که قیمت آن تعیین می‌گردد، به همین جهت هرگاه مبیع، کمتر یا بیشتر از آنچه که مورد تراضی طرفین، واقع گردیده؛ درآید؛ حسب مورد ثمن نیز، کاهش یا افزایش می‌یابد، البته در مواردی هم به ندرت پیش می‌آید که مقدار مبیع، در نظر متبایعین ، وصفی فرعی بوده که تأثیر مستقیم در روابط بین طرفین ندارد، به همین دلیل تخلف از مقدار تعیین شده؛ به منزله تخلف از شرط صفت بوده و سبب ایجاد حق فسخ می‌گردد. منبع: حقوق مدنی (اموال و مالکیت، عقود و معامات و الزامات، ضمان قهری، عقود معین، اخذ به شفعه و وصیت)، گنج دانش، 1380 · <a class="artref" href="/ماده/ماده-410-a_0815110236057">ماده 410 قانون مدنی</a> · حقوق مدنی (جلد اول) (قواعد عمومی قراردادها)، شرکت سهامی انتشار، 1380