خیار عیب: عیب آشکار

اگر عیب مبیع، به هنگام بیع، توسط بایع مورد تصریح قرار گرفته یا آنچنان آشکار بوده باشد که نتوان خریدار را جاهل به آن فرض نمود؛ در این صورت دیگر نمی‌توان فروشنده را مسئول جبران خساراتی دانست که بر اثر معیوب بودن مورد معامله، به مشتری وارد گردیده‌ است و نمی‌توان مدعی شد که در چنین مواردی، مشتری به‌طور صریح یا ضمنی، تعهد به تضمین ایمنی کالا نموده‌است، از باب تسبیب نیز نمی‌توان وی را مقصر دانست، چرا که تقصیر خریدار آگاه به معیوب بودن مبیع، سبب نزدیک و عرفی ورود خسارت به کالا محسوب می‌گردد؛ بنابراین در مواردی که مشتری با علم به عیوب ظاهری یا پنهان کالا، مبادرت به خریداری آن می‌نماید؛ دیگر تصور اینکه از اعتماد وی سوءاستفاده گردیده‌ است؛ معنایی نداشته و تقصیر بایع نیز منتفی است.