دادنامه بدوی را طی شماره ۷۷/۷/۲۸۸۶۵ نقض و دادگاه بدوی را ملزم

دادنامه بدوی را طی شماره ۷۷/۷/۲۸۸۶۵ نقض و دادگاه بدوی را ملزم به رسیدگی ماهیتی نموده که دادگاه بدوی در رسیدگی ماهوی رأی شماره ۲۲۰-۸۱/۲/۱۷ را صادر که رأی صادره محل اعتراض واقع گردیده است. هیأت قضات شعبه ۲۶ دادگاه در قبال ادعای خواهان بدوی چنین توضیح داده است که قرارداد مورد نظر با شرط زمان بوده است و متعهد علیه مکلف بوده است در زمان معینی ایفای عهد کند در حالی که مطابق نظریه اعلامی به وسیله کارشناس متعهد خارج از زمان معین و با تأخیر ایفای عهد نموده است که مفهوم ادعای ت. ن. خ. این است که قرارداد تنظیمی ب. ت. ب. اینکه زمان جزو قرارداد و به نحو مطلوب بوده است ایفای عهد کند و اینک که متعهد علیه خارج از موعد مقرر عمل به تعهد کرده است چنین اقدامی در حکم عدم اقدام به تعهد و لذا عدم استحقاق متعهد علیه دارد و دادگاه بر این عقیده است که طرفین در خصوص اجرا و عدم اجرای قرارداد معهود و شرط ۲-۷ قرارداد اختلاف دارند و ب. ت. ب. اینکه اختلاف در اجرای موضوع قرارداد از شرایط داوری است بنابراین اظهار عقیده اولیه دادگاه بدوی طی دادنامه شماره ۵۰۴-۷۷/۴/۱۰ مقرون به واقع بوده است. نقض آن صحیح نبوده است و اظهار عقیده فعلی دادگاه بدوی که به طبع اظهار نظر سابق این دادگاه به عمل آمده است موافق موازین نبوده لذا دادگاه با نقض دادنامه شماره ۲۲۰ ۸۱/۲/۱۷ حکم به رد دعوا خواهان بدوی صادر و مقرر میدارد ب. ت. ب. شرط داوری مندرج در بند ۲-۷ قرارداد فی ما بین لازم است در خصوص موضوع اجرای قرارداد طرفین از طریق شرط معهود اقدام کنند. این رأی قطعی است. ۸۲ ۴-۲- دادنامه شماره ۸۶-۸۵/۱/۲۹ موضوع پرونده شماره ۸۲/۹۵/۱۳۰۸ شعبه ۱۵ دادگاه تجدید نظر استان تهران بیان میدارد: «در خصوص تجدیدنظر خواهی آقای ... از رأی شماره ۹۴۱ در تاریخ ۸۴/۵/۲۹ شعبه ۹۱ دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب ۸۲ همان صص ۸ الی ۱۰.