دادگاه یا قاضی صادر کننده رأی — الف - تنظیم صور تمجلس و نوشتن

برای پرداخت آن تصمیم بگیرد و پیشنهاد بدهد. ابر تمام سبی در رو مدت ۱۴ روز از تاریخ ابلاغ دادخواست پرداخت شود، مسئولیت خوانده برای هزینه های دادرسی خواهان محدود به برخی مبالغ ثابت مقرر در بخش ۴۵ قواعد دادرسی مدنی (CPR) خواهد شد. این موضوع به خوانده کمک بسیاری میکند. چون که هزینه های ثابت به طور قابل توجهی کمتر از مبالغ قابل مطالبه در دعاوی مورد اعتراض است. چنانچه خوانده برای پرداخت خسارت نیاز به زمان داشته باشد فرم پذیرش و تسلیم به ادعا به او اجازه می دهد تا پیشنهاد پرداخت را به صورت اقساطی مطرح سازد. اگر این کار یعنی قبول دعوا به همراه پیشنهاد پرداخت اقساطی آن انجام شود، خوانده باید به پرسشهای دیگری که در فرم مزبور آمده ه و شرایط شخصی و مالی خوانده را بررسی میکند پاسخ بدهد و آن را تکمیل کند. فرم یاد شده برای خواهان ارسال میشود. خواهان نیز پیشنهاد را بررسی میکند و اگر به نظر او قابل قبول بود موافقت خ. ر. ب. دادگاه اعلام میدارد و حکمی برای پرداخت اقساطی مورد پیشنهاد خوانده صادر خواهد شد. اگر هم خواهان با پیشنهاد پرداخت اقساطی توسط خوانده موافقت نکند، دادگاه بر اساس قواعد قانونی نرخ پرداخت اقساطی را تعیین و اعلام میدارد. - تنظیم صورتمجلس و جهات الزامی برای ثبت اظهارات اصحاب دعوا از اقتضائات و لوازم تشکیل جلسه دادرسی شنیدن گفته ها و اظهارات اصحاب دعوا حول محور خواسته و سبب و ادله اثباتی آن است. جلسه دادرسی و بیان شفاهی دعوا و دفاع نزد دادرس و در محضر دادگاه و پرسش و پاسخ میان دادگاه و اصحاب دعوا تا اندازه ی زیادی حقیقت امر را بر دادگاه روشن میکند. ضمن آن که قطع نظر از ادله اثباتی استنادی و ابرازی طرفین شنیدن مستقیم و بلا واسطه حرفهای طرفین دعوا و چگونگی بیان آن از حیث صادقانه بودن محتوای گفته ها به دادگاه این امکان را می دهد که ارزیابی منطقی و درستی از حقوق ادعایی طرفین داشته باشد و واقعیت قضیه را نیز به درستی تشخیص دهد. اما این اظهارات نباید فقط شنیده شود و در فضایی بدون اتکا به سند و نوشته رها شود. لازم است گفته ها و مذاکرات طرفین دعوا نوشته و در پرونده تحت رسیدگی ثبت و ضبط گردد. این گفته ها و اظهارات طرفین به دو بخش تقسیم می شود؛ یکی نوشتن محتوا و خلاصه ای از اظهارات آنان است و دیگری نوشتن بدون کم و کاست و عین اظهارات آنها در صورتمجلس دادگاه است. الف - تنظیم صور تمجلس و نوشتن محتوای اظهارات طرفین دعوا اظهارات طرفین دعوا و اقدامات و تصمیماتی که دادگاه در جریان دادرسی به انجام می رساند بایستی در پرونده مربوط به دعوا منعکس و ثبت و ضبط گردد. در هر جلسه دادرسی افزون بر لوایحی که طرفین دعوا به دادگاه تقدیم می دارند، اظهاراتی راجع به دعوا نیز دارند که آن نیز بهتر است به دستور دادگاه و توسط منشی دادگاه صورتجلسه گردد. اما در این میان اظهاراتی وجود دارد که خواه در لوایح طرفین آمده باشد و خواه نیامده باشد، دادگاه تکلیف دارد عین این اظهارات را در صورتمجلس دادگاه بنویسد. ماده ۱۰۲ ق.آ.د.م در این خصوص مقرر میدارد: در موارد زیر عین اظهارات اصحاب دعوا باید نوشته شود ... نکته مهمی که از این نص قانونی بر می آید، آن است که تنها در مواردی که نوع و جنس اظهارات اصحاب دعوا از موارد سه گانه مقرر در ماده ۱۰۲ ق.آ.د.م است، بایستی عین آن اظهارات نوشته و در صورتمجلس دادگاه بیاید و از مفهوم این متن می توان فهمید که در سایر موارد آوردن و نوشتن عین اظهارات و گفته های اصحاب دعوا لازم نیست؛ همین اندازه که مضمون بیان ها و محتوای گفته های طرفین دعوا نوشته شود، کافی است تأثیر نوشتن این اظهارات از آن جهت اهمیت دارد که دادگاه بخواهد در هر یک از تصمیمات خود مانند صدور هر یک از قرارهای تحقیقی برای کشف حقیقت و به ویژه برای صدور رأی نهایی و قاطع از این سابقه استفاده کند. ضمن آن که بخش مهمی از بازنگری و رسیدگی های مربوط به مراحل عالی شکایت عادی و فوق العاده از آراء مانند تجدیدنظر و فرجام نیز بر این مبنا و با خواندن و بررسی همین صورتجلسات