در اجرای پاره ای احکام خانواده

ضمانت اجرای مقرر در ماده ۷۲۹ ق.آ.د.م سابق یعنی دریافت جریمه عدم اجرا یا تاخیر در اجرای احکام را نمی توان بابت عدم انجام برخی اعمال موضوع احکام دادگاه های خانواده بکار گرفت. ماهیت مناقشه های خانوادگی و حساسیتها در روند اجرای آن مانع کاربرد ضمانت اجراهایی می شود که در شرایط معمول برای اجرای دیگر احکام جریان می یابد. بحث خسارت و دریافت وجه التزام و اجبار با روح و و اقتضای این احکام چندان مناسبتی ندارد. به همین جهت بوده که قانونگذار در ماده ۷ قانون حمایت خانواده بر خلاف حکم ماده ۳۱۹ ق.آ.د.م دریافت خسارت احتمالی را برای صدور دستور موقت با یک مهم در دعوای خانوادگی برداشته است. حال در اجرای پاره ای احکام، پایبندی به رابطه زناشویی و تمکین همسر از شوهر یا برقراری شرایط ملاقات با فرزند مشترک نمی توان خسارت یا جریمه اجبار را برقرار نمود. سازوکار برقراری جریمه اجبار اگرچه از چگونه می توان چنین حکمی را اجرا کرد؟ آیا ضمانت اجرای الزام به انجام تعهد جز در مرحله وضع وجود دارد؟ دریافت جریمه بدین مناسبت خوشایند نیست. «در حقیقت غیر قابل تعرض بودن تن شخص، احترام به آزادی های فردی و کرامت انسانی، وادار کردن زوجه را به تمکین ممنوع می نماید. به هر روی در صورت ناکامی از اجرای چنین احکامی باید پیامدهای حقوقی ناشی از آن را جستجو و دنبال نمود.