در قاعده ۱ - ۱ از قواعد دادرسی مدنی انگلستان (CPR) که

در قاعده ۱ - ۱ از قواعد دادرسی مدنی انگلستان (CPR) که از جمله قواعد بسیار مهم آیین دادرسی آن کشور است، ضمن این که اعلام داشته این قواعد، قانون آیینی جدیدی با اختیار تفسیر عادلانه قواعد توسط دادگاه محسوب می شود، تأکید نموده که قواعد و اختیار مزبور دادگاه را قادر می سازد که به دعاوی به طور عادلانه رسیدگی کند. بر اساس قاعده ۱ - ۱ پیش گفته رسیدگی عادلانه به دعوا مشتمل بر عناصری است که این عناصر در ذیل مستند مزبور شمارش شده است. در تعریف ارائه شده از رسیدگی عادلانه و تفسیر قواعد نوین دادرسی مدنی به نحو منصفانه عناصر گوناگونی به چشم می خورد که رسیدگی به جزییات دعوا را تضمین می کند. برای مثال عباراتی مانند قانون آیینی جدید»، «رسیدگی به دعوا به نحو عادلانه» و «متناسب بودن» را می توان از آن جمله شمرد. با وجود این پیش از این که بخواهیم وارد مفاهیم دقیق عناصر اساسی مربوط به اختیار دادگاه در تفسیر عادلانه قواعد دادرسی بشویم بهتر است به بیان روش و شیوه ای بپردازیم که به وسیله آن به قواعد دادرسی مدنی اثر عملی و کاربردی داده شود. مقررات اصلی در اینجا بخش ۱/۴ قواعد دادرسی مدنی است که دادگاه را مکلف می سازد تا تفسیر عادلانه قواعد دادرسی مدنی را با فعال نمودن مدیریت دعاوی به اجرا در بیاورد. این موضوع بسیار حیاتی است که دریابیم از دادگاه انتظار و توقع نمی رود که عملکرد مدیریت رسیدگی به دعوا و اختلاف را در محیطی بسته و مجرد و در عین حال به نحو عالی به اجرا در آورد. واقعیت این است که به هنگام تفسیر قواعد دادرسی مدنی (CPR) یا در زمان اجرا و اعمال هر نوع اختیاری تحت آن قواعد دادگاه متعهد است به دنبال آن باشد که اثری به اختیار قانونی تفسیر منصفانه قواعد ببخشد (1.2 Part) و تعهد مزبور به مانند آنچه در مورد قواعد اساسی و مهم به عمل می آید به تفسیر و اعمال قواعد فهرست شده نیز توسعه و تسری پیدا می کند. با این وجود این نکته از جنبه های اساسی و خطیر رژیم قانونی نوین است که مسؤولیت و بار تعهد دادگاه به شرحی که گفته شد باید با طرفین دعوا به اشتراک گذاشته شود. اصحاب دعوا به طور روشن و صریحی قانوناً ملزم شده اند که به منظور رسیدن و توفیق در عادلانه شدن دادرسی به دادگاه کمک کنند (1.3 Part).