Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home صفحه اصلی (کلاسیک)
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید. کانال تلگرام پادکست‌ها و تدریس‌هاصفحهٔ من

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

در منجزات مریض نویسندگان: محمد اعتضاد بروجردی منبع: کانون وکلا 1331 شماره 26 حوزه‌های تخصصی: حوزه‌های تخصصی حقوق کلیات سایر دریافت مقاله آرشیو آرشیو شماره‌ها: ۱۵۴ سال ۱۳۸۷ (۱) - کانون وکلا 1387 شماره 200 و 201 سال ۱۳۸۶ (۲) - کانون وکلا 1386 شماره 198 و 199 - کانون وکلا 1386 شماره 196 و 197 سال ۱۳۸۵ (۲) - کانون وکلا 1385 شماره 194 و 195 - کانون وکلا 1385 شماره 192 و 193 سال ۱۳۸۴ (۳) - کانون وکلا 1384 شماره 191 - کانون وکلا 1384 شماره 190 - کانون وکلا 1384 شماره 188 و 189 سال ۱۳۸۳ (۲) - کانون وکلا 1383 شماره 186 و 187 - کانون وکلا 1383 شماره 184 و 185 سال ۱۳۸۲ (۲) - کانون وکلا 1382 شماره 183 - کانون وکلا 1382 شماره 180 و 181 سال ۱۳۸۱ (۳) - کانون وکلا 1381 شماره 177 - کانون وکلا 1381 شماره 178 و 179 - کانون وکلا 1381 شماره 176 سال ۱۳۸۰ (۴) - کانون وکلا 1380 شماره 175 - کانون وکلا 1380 شماره 174 - کانون وکلا 1380 شماره 173 - کانون وکلا 1380 شماره 172 سال ۱۳۷۹ (۱) - کانون وکلا 1379 شماره 171 سال ۱۳۶۹ (۲) - کانون وکلا 1369 شماره 152 و 153 - کانون وکلا 1369 شماره 150 و 151 سال ۱۳۶۸ (۱) - کانون وکلا 1368 شماره 148 و 149 سال ۱۳۵۷ (۲) - کانون وکلا 1357 شماره 142 - کانون وکلا 1357 شماره 143 و 144 و 145 سال ۱۳۵۶ (۳) - کانون وکلا 1356 شماره 141 - کانون وکلا 1356 شماره 139 و 140 - کانون وکلا 1356 شماره 138 سال ۱۳۵۵ (۲) - کانون وکلا 1355 شماره 136 و 137 - کانون وکلا 1355 شماره 134 سال ۱۳۵۴ (۳) - کانون وکلا 1354 شماره 133 - کانون وکلا 1354 شماره 132 - کانون وکلا 1354 شماره 131 سال ۱۳۵۳ (۳) - کانون وکلا 1353 شماره 128 و 129 - کانون وکلا 1353 شماره 127 - کانون وکلا 1353 شماره 126 سال ۱۳۵۲ (۴) - کانون وکلا 1352 شماره 125 - کانون وکلا 1352 شماره 124 - کانون وکلا 1352 شماره 123 - کانون وکلا 1352 شماره 122 سال ۱۳۵۱ (۳) - کانون وکلا 1351 شماره 121 - کانون وکلا 1351 شماره 120 - کانون وکلا 1351 شماره 119 سال ۱۳۵۰ (۲) - کانون وکلا 1350 شماره 118 - کانون وکلا 1350 شماره 116 و 117 سال ۱۳۴۸ (۴) - کانون وکلا 1348 شماره 115 - کانون وکلا 1348 شماره 114 - کانون وکلا 1348 شماره 113 - کانون وکلا 1348 شماره 112 سال ۱۳۴۷ (۳) - کانون وکلا 1347 شماره 110 و 111 - کانون وکلا 1347 شماره 109 - کانون وکلا 1347 شماره 108 سال ۱۳۴۶ (۴) - کانون وکلا 1346 شماره 107 - کانون وکلا 1346 شماره 106 - کانون وکلا 1346 شماره 105 - کانون وکلا 1346 شماره 104 سال ۱۳۴۵ (۳) - کانون وکلا 1345 شماره 103 - کانون وکلا 1345 شماره 102 - کانون وکلا 1345 شماره 101 سال ۱۳۴۴ (۶) - کانون وکلا 1344 شماره 100 - کانون وکلا 1344 شماره 99 - کانون وکلا 1344 شماره 98 - کانون وکلا 1344 شماره 97 - کانون وکلا 1344 شماره 96 - کانون وکلا 1344 شماره 95 سال ۱۳۴۳ (۶) - کانون وکلا 1343 شماره 94 - کانون وکلا 1343 شماره 93 - کانون وکلا 1343 شماره 92 - کانون وکلا 1343 شماره 91 - کانون وکلا 1343 شماره 90 - کانون وکلا 1343 شماره 89 سال ۱۳۴۲ (۶) - کانون وکلا 1342 شماره 88 - کانون وکلا 1342 شماره 87 - کانون وکلا 1342 شماره 86 - کانون وکلا 1342 شماره 85 - کانون وکلا 1342 شماره 84 - کانون وکلا 1342 شماره 83 سال ۱۳۴۱ (۴) - کانون وکلا 1341 شماره 82 - کانون وکلا 1341 شماره 81 - کانون وکلا 1341 شماره 80 - کانون وکلا 1341 شماره 79 سال ۱۳۴۰ (۴) - کانون وکلا 1340 شماره 78 - کانون وکلا 1340 شماره 77 - کانون وکلا 1340 شماره 76 - کانون وکلا 1340 شماره 75 سال ۱۳۳۹ (۵) - کانون وکلا 1339 شماره 74 - کانون وکلا 1339 شماره 73 - کانون وکلا 1339 شماره 72 - کانون وکلا 1339 شماره 71 - کانون وکلا 1339 شماره 70 سال ۱۳۳۸ (۵) - کانون وکلا 1338 شماره 69 - کانون وکلا 1338 شماره 67 و 68 - کانون وکلا 1338 شماره 66 - کانون وکلا 1338 شماره 65 - کانون وکلا 1338 شماره 64 سال ۱۳۳۷ (۶) - کانون وکلا 1337 شماره 63 - کانون وکلا 1337 شماره 62 - کانون وکلا 1337 شماره 61 - کانون وکلا 1337 شماره 60 - کانون وکلا 1337 شماره 59 - کانون وکلا 1337 شماره 58 سال ۱۳۳۶ (۶) - کانون وکلا 1336 شماره 57 - کانون وکلا 1336 شماره 56 - کانون وکلا 1336 شماره 55 - کانون وکلا 1336 شماره 54 - کانون وکلا 1336 شماره 53 - کانون وکلا 1336 شماره 52 سال ۱۳۳۵ (۵) - کانون وکلا 1335 شماره 51 - کانون وکلا 1335 شماره 50 - کانون وکلا 1335 شماره 49 - کانون وکلا 1335 شماره 48 - کانون وکلا 1335 شماره 47 سال ۱۳۳۴ (۶) - کانون وکلا 1334 شماره 46 - کانون وکلا 1334 شماره 45 - کانون وکلا 1334 شماره 44 - کانون وکلا 1334 شماره 43 - کانون وکلا 1334 شماره 42 - کانون وکلا 1334 شماره 41 سال ۱۳۳۳ (۴) - کانون وکلا 1333 شماره 40 - کانون وکلا 1333 شماره 39 - کانون وکلا 1333 شماره 38 - کانون وکلا 1333 شماره 37 سال ۱۳۳۲ (۷) - کانون وکلا 1332 شماره 36 - کانون وکلا 1332 شماره 35 - کانون وکلا 1332 شماره 34 - کانون وکلا 1332 شماره 33 - کانون وکلا 1332 شماره 32 - کانون وکلا 1332 شماره 31 - کانون وکلا 1332 شماره 30 سال ۱۳۳۱ (۷) - کانون وکلا 1331 شماره 29 - کانون وکلا 1331 شماره 28 - کانون وکلا 1331 شماره 27 - کانون وکلا 1331 شماره 26 - کانون وکلا 1331 شماره 25 - کانون وکلا 1331 شماره 24 - کانون وکلا 1331 شماره 23 سال ۱۳۲۹ (۸) - کانون وکلا 1329 شماره 20 و 21 و 22 - کانون وکلا 1329 شماره 18 و 19 - کانون وکلا 1329 شماره 16 و 17 - کانون وکلا 1329 شماره 15 - کانون وکلا 1329 شماره 14 - کانون وکلا 1329 شماره 13 - کانون وکلا 1329 شماره 12 - کانون وکلا 1329 شماره 11 سال ۱۳۲۸ (۲) - کانون وکلا 1328 شماره 10 - کانون وکلا 1328 شماره 9 سال ۱۳۲۷ (۸) - کانون وکلا 1327 شماره 8 - کانون وکلا 1327 شماره 7 - کانون وکلا 1327 شماره 6 - کانون وکلا 1327 شماره 5 - کانون وکلا 1327 شماره 4 - کانون وکلا 1327 شماره 3 - کانون وکلا 1327 شماره 2 - کانون وکلا 1327 شماره 1 چکیده متن (5)متد تفسیر و منابع تألیف ژنی چاپ پاریس توسط کتابخانه عمومی و رویه قضائی‏ چاپ دوم جلد دوم،ص 418 ببعد. (6)رأی دیوان عالی فدرال،53 جلد دوم،ص 310. (7)همین است عقیده آندره پاش ehcap erdna که در رساله دکترای آن درباره‏ عادت و عرف‏ها در حقوق خصوصی مثبته،لوزان سال 1938،پس از یک بررسی‏ شایسته‏ای بای نرل خلاقه عادت حتی در موردی که آن عادت مخالف قانون است راه حل‏ مساعدی می‏شناسد. (8)رجوع بمثال یکم ضمیمه این فصل بشود. (9)مصالهائی در بررسی‏های آرمین جون nojnimra تحت عنوان:موقعیت حقوق‏ اساسی در قانونگذاری انگلستان مجموعه کارهای دانشکده حقوق دانشگاه ژنو چاپ سال‏ 1938 یافت میشود. (10) rhoo negnibut renielfruf ebagtsef ittemocaig 1927 p 340. (11)ماده اول قانون جزای سوئیس. (12)یک قسم آئین دادرسی سریعی است که پس از قرن 17 در ممالک متحده معمول بوده‏ و بموجب این قانون عامه مردم جانی را در حال جرم مشهود گرفته و قاضی بون محاکمه بلادرنک آنرا محکوم بمرگ مینماید(مترجم). محمد اعتضاد بروجردی‏ در منجزات مریض نظر بآنکه بحث در منجزات مریض شامل نکات علمی و قضائی است و کمتر مورد توجه‏ واقع میشود از اینجهت بحث خود را در اینمقاله منحصر بتوضیح و بیان مصادیق منجزات مریض‏ قرار دادم امید است مورد توجه همکاران محترم واقع گردد. منجزات مریض یا تبرع محض است یا غیر تبرعی است:قسم اول مثل آنکه مریض مالی‏ را تدیگری ببخشد و یا وقت نماید.قسم دوم آنستکه مریض با دیگری معامله محاباتی یا معاوضه نماید عده‏ئی از علماء متقدمین منجزات مریض نرا اختصاص تهمان قسمت تبرعی قرار داده اند و قسمت دوم‏ را بعنوان معامله و معاوضه تلقی نموده‏اند: اقسام مذکور فوق یا مصادف با فوت مریض میشود یا آنکه مریض بعد اتیان بامور مذکور سالم و رفع مریض او میگردد. قسمت اخیر از قبیل عملیات مریض منجز و قابل رد از طرف خود مریض یا ورثه‏ او بعدا نیست: در قسمت اول که اعمال و منجزات در مرض فوت واقع گردد بین فقهاء اختلاف است که‏ آیا منجزات مذکور از اصل مال منظور میشود یا از ثلث اموال مریض در حین فوت و در صورتی‏ که منجزات مذکور زائد از ثلث نباشد و ورثه رضایت بمازاد ندهند نسبت بمازاد قابل ترتیب اثر نیست.هر یک برای نظریه خود دلائلی ذکر نموده‏اند مستفاد از کلمات اکثر از علماء متقدمین و متأخرین آنست که منجزات هم مثل وصیت از ثلث دارائی متوفی منظور ونسبت بمازاد محتاج‏ باجازه ورثه است.بمریضی که منجزات مذکور را انجام میدهد دو قسم است: 1-مرض مخوف... 2-مرض غیر مخوف. اول-مرضی که مقارن فوت مریض باشد مثل آنکه کسی را حلقوم بریده یا ریه او یا شکم‏ او را پاره نموده و یا احشاء و امعاء او بیرون ریخته باشد که نوعا این گونه امراض منتهی‏ به فوت می‏شود. دوم-امراضی که در مرحله خود مخوف م. ب. ولی انجام منجزات در اثناء مرض بعمل‏ آید مثل آنکه کسی مبتلا بمرض سل یا امراض مشابه او باشد که مرض مزبور موجب فوت‏ آن مریض گردد. عده‏ئی از فقهاء مرض بنحو اول را که مقارن با فوت باشد مانع از اعتبار منجزات او قرار داده و حتی نسبت به ثلث هم مؤثر نمیدانند و نظر آنها آنست که مریض در حال مذکور دارای اراده‏ صحیح نمیباشد و اظهار او قابل ترتیب اثر نیست-ولی عده‏ئی قائل باعتبار منجزات مریض مزبور نسبت‏ به ثلث دارائی او شده و استناد بعموم و اطلاق ادله وارد در موضوع سلطه مریض نسبت بثلث نموده‏اند و این نظریه اکثر علماء است. قسم دیگر از مرض مخوف که منتهی بفوت مریض گردد تشخیص آنرا بنظر اهل خبره‏ (اطباء حاذق)قرار داده‏اند و گفته‏اند تشخیص مرض مخوف و غیر مخوف مربوط باطباء و اشخاصی است‏ که تخصص فنی دارند. آنچه مورد اختلاف است ابتلای کسی بمرض غیر مخوف است که منتهی بفوت او گردد مثل‏ آنکه منتهی بدرد دندان یا سودا یا تب عادی میشود و امراض مزبور موجب فوت او گردد آیا چنین مرضی موجب تعلق منجزات بثلث م. ب. یا آنکه از اصل مال منظور میشود. بعضی خواسته‏اند برای مرض مخوف دو مرحله قائل گردند:ابتداء مرض و انتهای مرض‏ که منتهی بفوت شود و منجزاتی کهدر ابتداء مرض انجام شده گفته‏اند مربوط باصل‏تر که است و اعمالی که در حالت مشرف فوت انجام میشود فقط نسبت بثلث نافذ است. از طرفی اجماع علماء جمع بین اخبار را باین نحو قرار داده‏اند که اعمال‏ مریض غیر مخوف را در مرض اولیه صحیح و نافذ و در مرض منتهی به فوت نسبت به ثلث‏ نافذ دانسته‏اند. موضوع دیگر آنکه هر گاه مریض در حال مرض اعمال عدیده انجام دهد که زائد از ثلث دارائی او باشد مثل آنکه خانه را بیکی ببخشدو ملک دیگری را بعنوان معامله محاباتی‏ بدیگی واگذار نماید و ورثه رضایت بمازاد از ثلث ندهند-هر یک از اعمال که مقدم است بمقدار ثلث صحیح ونافذ و نسبت بمازاد موکول برضایت ورثه است علت آنست که امور اولیّه در حالی واقع‏ شده که نمریض شرعا حق تصرف وسلطه نسبت باو داشته ولی نسبت باعمالی که زائد از ثلث بوده بطور مستقیم حق تصرف و سلطه نداشته است. فرق بین منجزات مریض و وصیت که از جهاتی تماثل و از جهاتی فرق دارند. جهات تماثل: 1-در وصیت ومنجزات مریض نسبت به ثلث صحیح و نسبت به زائد محتاج‏ برصضایت ورثه است. 2-مناط در ثلث در وصیت و منجزات دارائی زمان فوت است نه قبل ناز فوت و موقع انشاء وصیت یا منجزات. 3-هر گاه وصیت باموری بوده کهزائد از ثلث بوده یا منجزاتی مریض داشته که‏ زائد از ثلث است در هر دو مورد مراعات رضایت ورثه در مازاد از ثلث باید منظور شود. جهات فرق: 1-منجزات نسبت بشخص مریض نافذ و قابل عدول نیست بخلاف وصیت که قابل عدول و وصیت بنحو دیگری است. 2-در معاملات محالاتی و بیع مریض باید شرائط اساسی معاملات مزبور را در منجزات رعایت نماید بخلاف وصیت. 3-در منجزاتی که از طرف مریض انجام شود و قبلا نسبت بهمان منجزات وصیت شده باشد منجزات مقدم بر وصیت است زیرا بمنزله عدول از آنست. 4-در صورتیکه منجزات زائد از ثلث باشد فقط ورثه حق رد آنرا دارد ولی شخص مریض‏ حق الغاء آنرا ندارد بخلاف وصیت که شخص موصی هم حق انصراف از آنرا دارد. ضیاء الدین نقابت‏ آیا مجازات حبس از یکسال تا پنج سال جنحه است‏ یا جنایت؟ در فصل دومقانون مجازات عمومی جرم از حیث شدت و ضعف بچهار نوع-جنایت‏ جنحه مهم.جنحه کوچک و خلاف تقسیم شده و رد ماده 8 مجارات جنایت را اعدام حبس‏ با اعمال شاقه-حبس موقت با اعمال شاقه-حبس مجرد تبعید و محرومیت از حقوق اجتماعی قرار داده وچون در مجازات‏های مزبور بعد از کلمه حبس وصف خاصی از قبیل مجرد یا اعمال شاقه بیان‏ شده است البته مطلق حبس بدون یکی از اوصاف نامبرده جنائی نیست. اشتباهی که برای بعضیازدادستانها و بازپرس‏ها رخ داده از حیث زائد بودن مجازات‏ بر 3 سال است و بذیل؟؟؟مجازات عمومی استناد میکنندکه گفته است مدت حبس تأدیبی تبلیغات

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین