در مورد اول باید گفت عقد در لغت به معنای عهد است

در مورد اول باید گفت عقد در لغت به معنای عهد است؛ ولی نه مطلق عهد، بلکه منظور عهد محکم و موثق و مشدد است. به عبارت دیگر عقد، عهدی است که ۱. مائده، ۱. در آن طرفین دارای تعهد میشوند و با تصمیم بر استحکام و تشدید، آن را منعقد می کنند. عقد از ریشه عقد (الحبل) به معنای بستن ریسمان) اتخاذ شده است و استعمال آن در عهد قلبی تشبیه و استعاره است؛ گویی عقد قلبی به بستن طناب و ریسمان تشبیه شده و همان گونه که باز کردن گره ریسمان مشکل است، باز کردن عهد قلبی که برگشتن از آن و به هم زدن آن است نیز مشکل است. باید توجه داشت منظور این آیه عقد در اصطلاح فقها، یعنی مطلق آنچه که مرکب از ایجاب و قبول باشد نیست بلکه همان معنای لغوی و عرفی است؛ زیرا قرآن مجید به زبان عرف سخن می گوید نه به زبان اهل فن و اصطلاح.